கவிதையும் கவிதையும் – 7

கமலா தாஸ் கவிதை

Image

கண்ணாடியின் உள்பிரதிபலிப்பு

 

வெளியே மழை வலுத்தது

வராந்தாவின் கதவுகளை அடைத்தோம்

அனைத்து நீலநிற விளக்குகளும் ஏற்றப்பட்டன

முதல் அணைப்பை எவ்விதம் விவரிப்பேன்

நீங்கள் பார்த்திருக்க முடியாது

அவனுடைய அறையில் இருந்த பல கண்ணாடிகளை

நாங்கள் அணைத்துக்கொண்டபோது

நாங்கள் அவற்றின் வெளிர் நீலக்குளத்தில்

விழுந்தோம் திரும்பத் திரும்ப

இறப்பில்லாத திரும்பத்திரும்ப பிரதிபலிக்கும் சித்திரங்கள் போல்

பிரதிபலிப்பு மீண்டும் பிரதிபலிப்பு

நிழலின் நிழல்

கனவின் கனவு

அவனை அறிந்துகொண்டேன்

என்னை அறிந்துகொண்டபிறகு

அவனை யாரென அறிந்துகொண்டபிறகு

என்னை இன்னும் அறிந்துகொண்டேன்

ஆனால் அவன் சொன்னான்

என் பக்கத்திலிருந்து எழுந்து

‘எட்டு மணியாகிறது. எழுந்திரு

என் இனிய மனைவியே

நான் உன்னை வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.

தமிழாக்கம்: மதுமிதா

Image

Painting Credit: Mohuya Rout

 

மதுமிதா கவிதை

Image

உதறிச் சென்றாய்

 

மீண்டும் வருவேன் உறுதி என்றாய்

கையசைத்துச் சென்றாய்

விரல் நகங்களை வெட்டிவிடுவதாய்

குளவி கூட்டைத் துறந்து செல்வதாய்

வண்ணத்துப்பூச்சி கூட்டை மறந்துவிடுவதாய்

பாம்பு சட்டையைக் கழட்டிவிட்டுத்

திரும்பிப்பார்க்காமல் செல்வதாய்

நடந்து விட்டுத் திரும்புகையில்

கடற்கரை மணலை ஆடையிலிருந்து தட்டிவிடுவதாய்

உதறிச் சென்றுவிட்டாய்

 

அலைகடலென சீறும் உணர்வுகளின் அழுத்தம்

அமைதியை வாள்போல் கீறி 

சித்தத்தை சில்லுச்சில்லாய் சிதறச் செய்கிறது

 

மேகத்தை எவ்விதம் கட்டி வைப்பேன்

நிலவின் கற்றையை எவ்விதம் கைகளில் பிடிப்பேன்

காற்றினை எவ்விதம் சொந்தமென்பேன்…

Image

Painting  Credit:Patricia Velasquez de Mera

 
Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s