ப்ரியங்களுடன் ப்ரியா – 11

நாங்கள்…
கடவுள்   படைத்தவற்றில் 
கடவுளுக்கு  நிகரான  
இனம் நாங்கள்…
அனைத்தையும் அடுத்தவர்க்காக
அர்ப்பணிப்பவர்கள்   நாங்கள்…
அன்பை மட்டுமே
செலுத்துபவர்கள் நாங்கள்…
தன்மானத்தின்
தனிஉருவம் நாங்கள்…
அன்னையும் நாங்கள்…
சகோதரியும் நாங்கள்…
தோழியும் நாங்கள்…
காதலியும் நாங்கள்…
மனைவியும் நாங்கள்…
மகளும் நாங்கள்…
உலகில் உள்ள 
அனைத்து உறவுகளும்
நாங்களே…
இன்பங்களின்
தொழிற்சாலை நாங்கள்…
இன்னல்களின்
மயானமும் நாங்கள்…
அன்பென்ற வார்த்தையின்
அகராதி நாங்கள்..
பூமியில் பிறந்த  தேவதை
நாங்கள்…
வாழ்நாள் முழுவதும் 
பிறருக்காக வாழும் 
நாங்கள்  என்றும் அடிமை அல்ல…
இந்த அகிலம்தான் எங்களின் அடிமை!
oil on canvas painted by artistelayarajamo:+919841170866

oil on canvas painted by artistelayarajamo:+919841170866

 
சக உயிர்களிடம் ஆதரவு காட்டும் ஆற்றல், மாசில்லா அன்பு, உயிர் மதிப்பில்லா தியாகம் இவை மூன்றும் தான் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்குள்ளும் புதைந்திருக்கும் உணர்வு. ஒரு தாயாக, மகளாக, மனைவியாக, சகோதரியாக, நட்பாக, நலம் விரும்பியாக, வழிகாட்டியாக காலம் காலமாக ஒரு பெண் ஏற்கும் வேடங்கள்தான் எத்தனை… எத்தனை? உணர்ச்சிகளின் கலவையாக பெண்ணை தவிர சிறந்த வேறொரு உயிரினை உங்களால் உலகில் காட்ட முடியும்?
 
பல கோடி ஆண்டுகள் உலக சரித்திரத்தில் பெண்கள் சந்தித்த அடக்குமுறைகள், வன்முறைகள் எத்தனை எத்தனை? பெண்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறைகள் மற்றும் சமமற்ற ஆணாதிக்க நீதியினை தாண்டியும் இன்றைய நிலையில் கல்வி, சுதந்திரம், சமத்துவம் போன்றவற்றை வென்று சாதித்து வருகிறார்கள்.
 
elayaraja7
இன்றைய சுதந்திர இந்தியாவில் எங்களின் நிலை…
 
 21 -ம் நூற்றாண்டில், இந்தியா பல முனைகளிலும் முன்னேற்றமடைந்து விட்டது, விரைவில் இந்திய தேசம் பெரிய வல்லரசாகி விடும் என இறுமாப்போடு மார்தட்டிக் கொண்டிருக்கும் இந்நேரத்தில், தேசத்தின் சரிபாதி மக்களான நமது  நிலை என்ன என்பது கூர்ந்து ஆராயப்பட வேண்டிய ஒன்று…
 
இந்தியாவில் பெண்களின் நிலை என்று கேட்ட உடனேயே இந்தியர்கள் அனைவரும், எங்கள் நாட்டில்தான் பெண்களை தெய்வமாக வணங்குகிறோம். பூமி முதல் ஆறு, கடல் வரை அனைத்திலும் பெண் வடிவத்தைக் காண்கிறோம்.பெண்களுக்கும் வாக்களிக்க உரிமை அளித்திருக்கும் வளரும் நாடுகளில் முக்கிய இடத்தில் இந்தியா உள்ளது.
 
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டமும் பெண்களுக்கு சரிசமமான வாய்ப்புகளையும், உரிமைகளையும் வழங்குகிறது என்று அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். ஆனால், ஐக்கிய நாடுகள் மேம்பாட்டு உதவி அமைப்பு இந்தியாவில் பெண்களின் நிலைப் பற்றிய ஆய்வு ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது.
 
இந்த ஆய்வு, இந்திய அரசு அளிக்கும் அறிக்கைகள், உள்ளூர் பகுதிகளில் நடத்தப்பட்ட கருத்துக் கணிப்பு, ஊடகங்களில் தினமும் வரும் செய்திகளை வைத்து இதன் முடிவு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
 
elayaraja5
இந்த ஆய்வு நாம் பெண்களைப் பற்றிக் கூறுவத‌ற்கு எதிராகவே உள்ளது..
 
நம் நாட்டில் வீட்டிற்கு வெளியே வேலைக்கு சென்று பொருள் ஈட்டும் குடும்பப் பெண் ஒருவரின் நிலையை எண்ணிப் பாருங்கள். வீட்டில் காலை முதல் இரவு வரை வேலைக்கு செல்லாத குடும்பப் பெண்கள் செய்யும் அனைத்து வேலைகளையும் கவனிப்பது இன்றும் முழுமையாக இவர்கள் பொறுப்புதான். நகரங்களில் ஒரு சிலரால் உதவிக்கு வீட்டு வேலைகளை கவனிப்பதற்கு ஆட்களை நியமித்துக்கொள்ள முடிகிறது என்றாலும், பெரும்பாலான வீடுகளில் பணத்தட்டுப்பாட்டின் காரணமாக இது சாத்தியப்படாது. எத்தனை ஆண்கள் வீட்டில் பெண்களுக்கு ஈடாக வேலைப் பளுவை பகிர்ந்து கொள்ள இறங்கி வருகிறார்கள் என்று எண்ணிப்பாருங்கள்.
 
இந்திய திருநாட்டில் இன்றும் வழக்கத்தில் உள்ள வரதட்சணை முறை, பெண் பார்க்கும் படலம், பெண்ணுக்கு தந்தையின் சொத்தில் சம உரிமை உண்டு என்று சட்டம் இயற்றிய பின் திருமணத்திற்கு முன்பே முத்திரைத் தாள்களில்(legal stamp papers) பெண்ணிடம் கையொப்பம் வாங்கி விடுவது, பள்ளி கல்லூரி மற்றும் வேலை இடங்களில் ஆண்களின் கேலிப் பொருளாக நடத்தப்படுவதை பொறுத்துக் கொள்வது, புகுந்த வீட்டில் அடங்கி ஒடுங்கி நடந்து கொள்வது, புகுந்த வீட்டின் நடைமுறைக்கு ஏற்ப தன் பழக்கவழக்கங்களை விரும்பியோ விரும்பாமலோ ஏற்றுக் கொள்வது என்று ஒவ்வொரு பெண்ணின் வாழ்க்கையும் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் அடக்குமுறைக்கு உட்பட்டதாகவே உள்ளது. 
elayaraja4
இன்று பெண்ணடிமைத்தனம் என்பது நடைமுறையில் இல்லை எனக் கூற துணிவுள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் எனது சவால்…
இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பிரச்னைகளில் ஏதாவது ஒன்றை தன் வாழ்வில் எதிர்கொள்ளாத பெண் ஒருவரை அடையாளம் காட்ட முடியுமா?
 
பாலின வேறுபாடுகள் …
 
இன்று பாலின வேறுபாடு (Gender inequality) அனைத்துத் துறைகளிலும் காணப்படும் முக்கியமான பிரச்சினைகளில் ஒன்று. பொருளாதாரத்தில் இந்தியாவை விட பின்தங்கிய நிலையில் இருக்கும் நாடுகள் பலவற்றிலும் இந்த நிலை கிடையாது. 2010 -ம் ஆண்டு உலக வங்கி ‘மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி’(GDP) அடிப்படையில் வெளியிட்ட உலக நாடுகளின் தர வரிசையில் இந்தியா 7 -வது இடத்தில் உள்ளது. இது நாம் மகிழ்ச்சி அடைய வேண்டிய ஒரு விசயம் தான். அதே 2010 -ம் ஆண்டு ஐ.நா.-வின் மனித உரிமை வளர்ச்சிப்பிரிவு வெளியிட்ட பாலின சமத்துவமின்மை(Gender inequality) அறிக்கையில் மொத்தம் 138 நாடுகள் உள்ளடங்கிய தர வரிசையில் இந்தியா 122 -ம் இடம் பெற்றுள்ளது. என்ன ஒரு வெட்கக் கேடான நிலை. இந்த தகவல் இந்தியாவில் பிறந்து, வளர்ந்து, வாழ்ந்து வரும் சமுதாய அக்கறையுள்ள எவருக்குமே வருத்தத்தை அளிக்கும். ஆனால், நிச்சயம் வியப்பாக இருக்காது. தினக்கூலி வேலையில் ஆரம்பித்து, உயர் அலுவலகங்களில் வேலைக்கு செல்லும் பெண்கள் வரை அனைவருக்கும் இது பொருந்தும். கூலி வேலை பார்பவர்களுக்கு நாள் ஒன்றுக்கு ஒரே விதமான உடல் உழைப்பிற்கு ஆணுக்கு, சராசரியாக பெண்ணைவிட 33% அதிக கூலி வழங்கப்படுகிறது. படித்து பட்டம் பெற்று உயரிய வேலைகளில் தனியார் நிறுவனங்களிலும், அரசு நிறுவனங்களிலும் வேலைக்கு செல்லும் பெண்கள் இந்த பிரச்சினையை வேறு விதமாக சந்திக்கிறார்கள். இந்த நிறுவனங்கள் சம பதவிக்கு சம ஊதியம் வழங்கினாலும், பதவி உயர்வு என்று வரும் பொழுது பெண்களுக்கு இரண்டாம் இடமே.
 
elayaraja3
சமுதாய அமைப்பிலே நமது சுதந்திரம், நமது  சமத்துவம், நமது விடுதலை என்ற சொற்றொடர்கள் பல்வேறு இடங்களிலும் பேசப்படுகின்றன. ஆனால், நமக்கான நீதி இன்றைய சமுதாயத்தில் சரிவர அமையவில்லை. சீறிவந்த புலியையும் முறத்தினால் அடித்து விரட்டிய வீரமங்கை வேலுநாச்சியார், ஜான்சிராணி வழிவந்த பெண்ணினம் என வீர முழக்கமிடும் சமுதாய கோஷத்தில் நீதியின் கண்முன் பெண்களுக்குச் சமுதாய உரிமைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளனவா? 
 
elayaraja2
20ம் நூற்றாண்டுச் சமுதாய அமைப்பில்  நமக்கென  குரலெழுப்பியவர் பாரதியார்…
‘மாதர் தம்மை இழிவு செய்யும் மடமையைக் கொளுத்துவோம்’ எனமுழக்கமிட்டார்.
‘பட்டங்கள் ஆள்வதும் சட்டங்கள் செய்வதும்
பாரினில் பெண்கள் நடத்த வந்தோம். 
எட்டுமறிவினில் ஆணுக்கிங்கே பெண் 
இளைப்பில்லை காண்’
என்று சமத்துவக் குரல் எழுப்பினார்.
நமது சுந்திர இந்தியாவில் சாதித்த முதல் பெண்களை காண்போம்…
இந்திராகாந்தி முதல் பெண் பிரதமரான காலம் (1966); கமல்ஜித் சாந்து ஆசிய பந்தயங்களில் முதலில் தங்க மெடலைப் பெற்ற பெண் (1970); கிரண் பேடி இந்திய காவல் துறையில் முதன் முதலில் உயர்பதவி வகித்த பெண்மணி. திஹார் ஜெயிலை யோகா ஜெயிலாக மாற்றிய பெருமைக்கு உரியவர் (1972); மதர் தெரசா நோபல் பரிசை உலக அமைதிக்காக பெற்ற முதல் இந்தியக் குடியுரிமைப் பெண் (1979); 1989ல் பாத்திமா பீபி சுப்ரீம் கோர்ட்டில் முதல் பெண் நீதிபதியாக பொறுப்பேற்றார். கல்பனா சாவ்லா இந்தியாவில் பிறந்த முதல் பெண் விண்வெளி வீராங்கனை (1997); முதல் பெண் கவர்னர் பதவி வகித்தவர் – கவிக்குயில் சரோஜினி நாயுடு; முதல் பெண் அமைச்சர் சுதேச கிருபளானி; மகாராணி எலிசபெத் அவர்களால் பகுதி நேர நீதிபதியாக நேரடியாக நியமகிக்கப்பட்டவர் கல்யாணி கௌல் என்கிற இந்தியப் பெண்மணி என்பது பெருமைக்குரிய செய்தி; முதல் சட்டமன்ற பெண் உறுப்பினர், துணை சபாநாயகராக பதவி வகித்த பெண் டாக்டர் முத்துலட்சுமி அம்மையார். 1994ல் ஹரிதா கௌர் இந்திய விமானப் படையின் முதல் பெண் விமான ஓட்டி. 2000 கர்ணம் மல்லேஸ்வரி ஒலிம்பிக்கில் பித்தளை மெடலை பெற்ற முதல் இந்திய பளுதூக்கும் சாம்பியன். மீரா குமார் இநதிய லோக்சபாவின் முதல் பெண் சபாநாயகர், பி.டி.உஷா ஒலிம்பிக்கில் தங்கம் வென்ற தங்க மங்கை. இந்திரா நூயி. பெப்சி தலைவர். 2010இல் கொடுக்கப்பட்ட கல்பனா சாவ்லா விருது பெற்றவர்கள் சமூக அர்வலர் நபீஸா அலியும் உயர் காவல் துறை அதிகாரி கிரண்பேடியும். முதல் பெண் டி ஜி பி லத்திகா சரண்.
oil on canvas painted by artistelayarajamo:+919841170866

oil on canvas painted by artistelayarajamo:+919841170866

 

நமது பெண்களுக்கோர் வேண்டுகோள் …

பணத்தட்டுப்பாட்டின் காரணமாக உயர் கல்வி கற்க இயலாமல் போகும் நமது சகோதரிகளை கண்டெடுத்து, அவர்கள் படிப்புக்கு உதவுங்கள். இது அவர்களை மட்டும் அல்லாது அவர்களது வருங்கால சந்ததியினரும் மேன்மையடைய வழிவகுக்கும்.
வீட்டிலும் வெளியிலும் போராடி தன் உரிமைகளை தக்க வைத்துக்கொண்டிருக்கும் பெண்களுக்கு ஓர் வேண்டுகோள்…
தங்கள் அளவிற்கு உலக அறிவும், போராட்ட குணமும் வாய்க்கப்பெறாத தங்களை சுற்றியுள்ள பெண்களுக்கு வழிகாட்டியாகச் செயல்படுங்கள். அவர்களது அறிவுரையாளராக (mentor) செயல்பட்டு அவர்கள் உரிமைகளை பெற உதவுங்கள். அடக்கு முறையை அழிக்கத் துடிக்கும் ஆண்களுக்கு ஓர் வேண்டுகோள். தங்கள் நல்லொழுக்கத்தையும், உயர்ந்த கொள்கையையும் தங்கள் ஆண் நண்பர்களுக்கு தவறாமல் பரப்புங்கள். அவர்கள் எண்ணம் செயல் இரண்டிலும் நல் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முயலுங்கள்.
இது பற்றி பெரிதான கருத்து ஒன்றும் இல்லாத ஆண்களுக்கு ஓர் வேண்டுகோள்…
தங்களை சுற்றி உள்ள பெண்களை சற்று கூர்ந்து கவனியுங்கள். தங்களையும் அறியாமல் கலாச்சார போர்வையில் நீங்கள் வீட்டிலும் வெளியிலும் நடந்து கொள்ளும் முறைகளை மறுபரிசீலனை செய்யுங்கள். தங்களை சுற்றி உள்ள அன்பான பெண் உள்ளங்கள் உரிய உரிமையும் வாய்ப்பும் பெற வழிவகை செய்யுங்கள்.
ஒட்டுமொத்த பெண் சமுதாயத்திற்கும் ஓர் வேண்டுகோள்…
பல இடங்களில் பெண்ணே பெண்ணுக்கு எதிரியாய் இருக்கிறாள். இந்த நிலை மாற பிடிவாதம், பொறாமை, புறம் பேசுதல் தவிர்த்து பெண் சமுதாயம் மறுமலர்ச்சியடைய வழிவகுப்போம் என இந்த சுதந்திர நாளில் உறுதி காண்போம்.
கடவுள் படைத்தவற்றில் கடவுளுக்கு நிகரான இனம் நாங்கள்… அனைத்தையும் அடுத்தவர்க்காக அர்ப்பணிப்பவர்கள் நாங்கள்…
அன்பை மட்டுமே செலுத்துபவர்கள் நாங்கள்…
தன்மானத்தின் தனிஉருவம் நாங்கள்…
அன்னையும் நாங்கள்…
சகோதரியும் நாங்கள்…
தோழியும் நாங்கள்…
காதலியும் நாங்கள்…
மனைவியும் நாங்கள்…
மகளும் நாங்கள்…
உலகில் உள்ள அனைத்து உறவுகளும் நாங்களே…
இன்பங்களின் தொழிற்சாலை நாங்கள்…
இன்னல்களின் மயானமும் நாங்கள்…
அன்பென்ற வார்த்தையின் அகராதி நாங்கள்…
பூமியில் பிறந்த தேவதை நாங்கள்…
வாழ்நாள் முழுவதும்
பிறருக்காக வாழும் நாங்கள் என்றும் அடிமை அல்ல…
இந்த அகிலம் தான் எங்களின் அடிமை…
மாதர் தமை இழிவு செய்யும் மடமை தனை கொளுத்துவோம்!
 v33
Paintings Courtesy: Artist S.Elayaraja

என் எண்ணங்கள் – 6

செய்திக்குப் பின்னே…

bottle

ப்போ குடியின் மகத்துவம் பற்றி பல செய்திகள் வந்துச்சே யாரும் பார்க்கலையா! அதிகமா யாரும் அதைப் பேசின மாதிரியே தெரியலையே! மிக்ஸி, கிரைண்டர்லாம் இலவசமா குடுக்கறாங்கன்னு தெரிஞ்சா பறந்தடிச்சுக்கிட்டு போற மக்கள்தான் இப்படி குழந்தை மதுவைக் குடிக்கறதையும், ஸ்கூல் படிக்கற பெண் குடிச்சுட்டு உளர்றதையும் பார்த்தும் பார்க்காம போகுது. ஆனாலும் நமக்கு அரசாங்கத்தின் மேல கோவம்லாம் இல்லை. அரசுக்குத்தான் மக்கள் மேல அக்கறை இல்லைன்னு நல்லா தெரியுதே.

மகன் அந்தப் பக்கம் போகும் போதெல்லாம் மனசுக்குள்ள ‘இது என்ன… எப்படி இருக்கும்?’னு ஒரு நொடி அவன் மனசுல தோணாம இருக்குமா? தன் பெண் பயந்து பயந்து அந்தக் கடையை தாண்டி ஸ்கூல் போறா, வர்றாளேன்னு நினைச்சு வழியில இருக்குற டாஸ்மாக் கடையைக் கூட அடிச்சு, நொறுக்கி காலி பண்ணத் தோணாத கோழை மக்கள்! விசாரணைக்கு அழைச்சுட்டு போயி ஒரு மனுஷன அடிச்சுக் கொன்னுருக்காங்க. அதை திசை திருப்ப ‘அந்தப் பொண்ணுக்கு 11 பேர் கூட தொடர்பு’னு மூணாந்தர செய்தி. அவ்வளவுதான்… எல்லாரும் அந்தப் பெண்ணையே குற்றவாளியா பாக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. யோசிக்க திராணி இல்லாத மக்கள்!

Tasmac sorkam

பொருத்தமில்லாத கல்யாணம் பண்ணி வச்ச பெற்றோரைத்தான் குற்றம் சொல்லணும். ஒரு பெண்ணுக்குத் திருமணம் ஆகிடுச்சுன்னா, திருமண வாழ்க்கை பிடிக்குது பிடிக்கலைனு முடிவு பண்றதோ, சேர்ந்து வாழறது வாழாததோ அந்தப் பெண்ணின் விருப்பம். அது அவர்களின் குடும்ப விஷயம். அங்கே பிரச்னை ஆனது அடித்துக் கொன்றதால் மட்டுமே. அதைப் பத்திப் பேசாமல் பெண்ணின் நடத்தையில் ஒரு வழக்கையே திசை திருப்பினது மக்களின் சிறுபுத்தி மீது அரசு வைத்த நம்பிக்கை. நிறையப் படிக்கும் மக்களின் சதவிகிதம் ஏற ஏற சாதி பேதம் குறையும்னு பார்த்தா, அது என்னவோ ராக்கெட் வேகத்துல போகுது. இதுக்கு முக்கியக் காரணம் ஓட்டுக்காக அரசியல்வாதிகள் ஒவ்வொரு சாதி சங்கத் தலைவர்களையும் தூண்டி விட, அவங்க தங்களோட சமுதாயத்தைத் தூண்டி விட்டுட்டே இருக்கறது. அடுத்த சாதிக்காரங்க துணை இல்லாம யாரும் வாழ முடியுமா? ‘அடுத்த சாதிக்காரன் கைபட்ட அரிசி சாப்பிட மாட்டேன்’னு முடிவெடுத்தா எல்லாரும் பட்டினியாகத்தான் கிடக்கணும். அப்படியாச்சும் முடிவெடுத்து போய்ச் சேர்ந்தா, நாட்டுக்கு நலம். சாதிக் கட்சிகளும் சங்கங்களுமே நம் நாட்டின் மிகப் பெரிய வியாதி. என்று குணமாகுமோ இந்த வியாதி?!

மருந்து சாப்பிட யோசிக்கும் மக்கள்! எல்லா தவறுகளும் மக்களிடம்தானே தவிர மற்ற யாரிடமும் இல்லை.

***

Black Motorcycle Helmet Isolated

ஹெல்மெட் போடாதவங்களை பிடிக்கணும்னா போலீஸால வேற வேலையே பாக்க முடியாது. அதை மட்டுமே சோதனை போட்டுக்கிட்டு இருக்க வேண்டியதுதான்!
என்னவோ ‘ஹைடு அண்ட் சீக்’ விளையாட்டை விளையாடற மாதிரி  அங்கங்க நின்னு நின்னு ஹெல்மெட் மாட்டிகிட்டு இருக்காங்க பொது மக்கள். பாதி பேர் தலையில ஹெல்மெட்ட காணோம். பாதி பேர் ஹெல்மெட் வண்டியோட டேங்க் மேல இருக்கு!

எதுவுமே தனக்கா தோணினாதான் முடியும்.

***

தூக்கம் வரும்போது மட்டும் இல்ல… மனசு கஷ்டமா இருந்தாலும் டக்குனு தூங்கிடணும். மனசால அப்போ நம்மள ஒண்ணும் பண்ண முடியாது.

***

smart city

‘ஸ்மார்ட் சிட்டி, ஸ்மார்ட் சிட்டி’னு மோடி கவர்ன்மென்ட் சொல்றாங்களே… என்னவோ ஏதோன்னு ரொம்ப ஆசைப்பட்டுட்டு இருந்தேன். நேத்துதான் தெரிஞ்சுது இதுவும் டம்மின்னு!

பாதாள சாக்கடை, குடிநீர் வசதி, ரோடு வசதின்னு எல்லாம் இருக்கணுமாம்.

அப்போ இதெல்லாம் பேசிக் நீட் இல்லையா? எல்லா ஊர்லயும் இருக்க வேண்டியதை ‘ஸ்மார்ட் சிட்டி’னு சொல்லி அங்கே மட்டும் வைக்க வேண்டிய திட்டங்களா?

நான் என்னவோ, ப்ரீ wifi , சிட்டி முழுதும் ஹை டெக் ட்ராவல் சிஸ்டம், ஷாப்பிங் மால்ஸ் AIMS போல நல்ல மருத்துவ வசதி, பார்க் இப்டில்லாம் செய்வாங்க போலன்னு நெனச்சுட்டு இருந்தேன்!

***

கோவை மாணவி விஷயத்துல நிறைய பேர் பெற்றோரைத்தான் குறை சொல்லி இருக்காங்க.

என்ன பண்றது? அதுங்களுக்கு லட்சம் லட்சமா கொட்டிக் கொடுத்து ஸ்கூல் அனுப்பி, விக்கற விலைவாசில வேண்டியதை செய்யவே ரெண்டு பேரும் சம்பாதிக்க வேண்டியிருக்கு. நன்னடத்தையை போதிக்க வேண்டிய பள்ளிகள் காசு காசு பிடுங்கறதுலதான் குறியாக இருக்கு. அரசுக்கும் எப்டியாச்சும் காசு வரணும்கிற எண்ணம்.  முடிஞ்ச வரை சினிமாவும் பிள்ளைங்களுக்கு எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கெட்டதையும் சொல்லிக் கொடுக்குது.

ஆக மொத்தம் இப்போ உள்ள பிள்ளைங்கதான் பாவம்… ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் நல்லதை சொல்லி வளர்ந்துக்க வேண்டியதான்!

– ஷர்மிளா ராஜசேகர் 

Sharmila Rajasekar2

வாசிக்க…

என் எண்ணங்கள் – 1

என் எண்ணங்கள் – 2

என் எண்ணங்கள் – 3

என் எண்ணங்கள் – 4

என் எண்ணங்கள் – 5

Image Courtesy:

http://i.imgur.com

http://www.arumai.com

http://www.cannibalcycle.com

http://studentcompetitions-general.s3.amazonaws.com

என் எண்ணங்கள் – 5

தேவையா அயல்நாட்டு மோகம்? 

foreign job

பெரிய பெரிய கல்லூரிகளின் விளம்பரமாகட்டும்… சின்னச் சின்ன பாலிடெக்னிக்குகளின் டிப்ளமோ கோர்ஸுக்கான விளம்பரமாகட்டும்… அத்தனையிலும் சொல்லப்படும் விளம்பர வாசகம் ‘கை நிறைய சம்பளம்! வெளிநாட்டில் வேலை!’

அதாவது, ‘வெளி நாட்டில் போய் வேலை செய்வதுதான் உசத்தி’ என்று மக்கள் மனதில் விதைக்கிறார்கள். இது எந்த விதத்தில் சரி? வெளிநாட்டு வேலைக்குப் போகிறவர், உறவுகள் எல்லோரையும் பிரிந்து, வீட்டில் நல்லது கெட்டது எதிலும் கலந்து கொள்ள முடியாமல், உடல்நலம் இல்லாமல் இருக்கும் போதும் தனிமையில் இருந்து, ஒருவழியாக மீண்டு(ம்) வந்தாலும் குடும்பத்தோடு ஒன்ற முடியாமல், மனதளவில் அந்நியப்பட்டே நிற்க வேண்டும். பெரும்பாலான குடும்பங்களில், வெளிநாட்டில் வேலை செய்பவர்களின் பணம் மட்டுமே எல்லோர் கண்களிலும் நிறைந்திருக்கும். அவர்களுக்கான மதிப்பைவிட அவர்களிடம் உள்ள பணத்துக்கே மதிப்பு அதிகம்.

நம் நாட்டைப் போல எல்லாவிதமான தட்பவெப்ப நிலைகளும் நிலவும், அனைத்து வளங்களும் நிறைந்த நாடு உலகளவில் இல்லவே இல்லை. ஒவ்வொரு நாடும் எதிர்கொள்ளும் பெரிய பேரிடர்களும்கூட இங்கே கிடையாது. பல நாடுகள் தங்களிடம் இருக்கும் ஏதோ ஒரு வளத்தை மட்டுமே வைத்து முன்னேறி, மற்ற நாட்டு மக்களை வேலை ஆட்களாக வைத்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு வளர்ந்து நிற்க, நம் நாடு மட்டும் இன்னும் வேலைக்கார நாடாவே இருக்கிறது. இதற்கு மக்களின் அறியாமையும் அரசியல்வாதிகளின் சுயநலமுமே பெரிய காரணங்களாக இருக்கின்றன.

farmer

நம்மிடம் இருக்கும் மிகப்பெரும் செல்வம் விவசாயபூமி. இங்கே இருக்கும் சீதோஷ்ண நிலை, தண்ணீர் வசதி, மண் வளம் இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு விவசாயத்தில் முழுகவனம் செலுத்தி இருந்தாலே போதும்… இந்நேரம் உலக நாடுகள் நம்மிடம் சாப்பாட்டுக்கு கை ஏந்தி இருக்கும்.

ஆனால், சரியான வழிகாட்டுதல் இல்லாமல், விவசாயிகளை தற்கொலை செய்து கொள்ளும் நிலைமைக்கு தள்ளுவது போலதான் நம் நாட்டு நிலைமை இருக்கிறது. படித்துவிட்டு, அடுத்தவனிடம் அடிமையாக வேலை செய்பவர்கள் அறிவாளிகள் போல விவசாயம் பார்க்கிறவர்களுக்கு வைத்த பெயர் ‘பட்டிக்காட்டான்.’

ஒரு விளம்பரத்தில் வரும் வாசகம்… ‘வெளிநாட்டுக்கு வேலைக்குப் போனதும் நடை உடை எல்லாம் மாறிடுச்சுல்ல!’ ஆக, இங்கே இருப்பது சரியில்லை. வெளிநாட்டுக்குப் போனால்தான் முன்னெற முடியும்’ என்று சொல்ல வருகிறார்கள். இதற்கெல்லாம் தடை போட வேண்டாமா?

மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர, படித்தவர்களின் வேலை வாய்ப்புக்கு உத்தரவாதம் தருவது மாதிரியான திட்டங்களை நாடு முழுதும் அரசாங்கம் ஏற்படுத்த வேண்டும். நம் பிரதமர் உலகம் முழுவதும் சுற்றிவிட்டு வந்து என்னென்னவோ திட்டங்களைக் கொண்டு வரப் போகிறார் என்ரறு நினைத்தால், யோகா பண்ணச் சொல்கிறர். மக்கள் என்னதான் செய்வது?

நம் மக்கள் வெளிநாட்டுக்குப் போகத்தான் வேண்டும்… பிழைப்புக்காக அல்ல, சுற்றுலாவுக்கு! அந்த நிலை நம் நாட்டில் வருவதற்கு இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகுமோ?

மக்களின் மேலும் நாட்டின் மேலும் அக்கறை உள்ள அரசு வந்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம்!

– ஷர்மிளா ராஜசேகர் 

Sharmila Rajasekar

வாசிக்க…

என் எண்ணங்கள் – 1

என் எண்ணங்கள் – 2

என் எண்ணங்கள் – 3

என் எண்ணங்கள் – 4

Image courtesy:

http://www.chinaforeignteachersunion.com/

http://indiaopines.com/

அருணா செய்த தவறு என்ன?

Aruna-Shanbaug

கடந்த 42 ஆண்டுகளில் அருணா ஷன்பாக் என்ற பெயர் இந்திய ஊடகங்களில் பலமுறை விவாதிக்கப்பட்டு, பரபரப்பை ஏற்படுத்திய பெயர். அருணாவுக்குப் பார்வை கிடையாது. பேச முடியாது. நடக்க இயலாது. எதையும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. ஆனாலும், மருத்துவமனையின் சின்னஞ்சிறு அறைக்குள் இருந்து கொண்டு இந்தியப் பெண்களின் நிலையையும் இந்திய நீதியின் ஓட்டைகளையும் தொடர்ச்சியாகக் கேள்வி கேட்டு, மனசாட்சியை உலுக்கிக்கொண்டே இருந்தார். அருணாவின் போராட்டத்துக்கு நியாயம் கிடைத்ததா? 

ர்நாடகாவில் உள்ள ஹால்டிபூர் கிராமத்தில் பிறந்தவர் அருணா. ஏராளமான சகோதர, சகோதரிகள் கொண்ட ஏழ்மையான பெரிய குடும்பம். அருணாவுக்குப் படிப்பு மீது ஆர்வம் அதிகம். அந்தக் காலத்தில் பெண்கள் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே படிக்க வந்தனர். பள்ளி இறுதி முடித்தபோது அவர் வயதுப் பெண்கள் திருமணம் செய்துகொண்டனர். ஆனால், அருணா மருத்துவம் படிக்க நினைத்தார். ஏழ்மை காரணமாக மருத்துவம் படிக்க வைக்க இயலாது என்று கூறிவிட்டார் அவரது சகோதரர். மருத்துவர் எண்ணத்தைக் கைவிட்டு செவிலியர் படிப்பில் சேர விரும்பினார். ஆனால், வீட்டில் உள்ளவர்களுக்கு ஒரு பெண் வெளியில் சென்று படிப்பதில் விருப்பம் இல்லை. குடும்பத்தினரின் எதிர்ப்பை மீறி படிக்கச் சென்றார் அருணா.

பள்ளியிலும் கல்லூரியிலும் தன்னுடைய ஏழ்மையை நினைத்து அவர் ஒருபோதும் வருத்தப்பட்டதில்லை. எப்பொழுதும் கலகலப்பாகவும் சந்தோஷமாகவும் இருப்பார். பெண் என்ற காரணத்தாலோ, ஏழ்மை என்ற காரணத்தாலோ தன்னுடைய திறமை முடங்கிப் போய்விடக்கூடாது என்று நினைத்தார். எளிய ஆடைகளில் அத்தனை வசீகரமாக இருப்பார் அருணா.

மும்பையில் உள்ள கெம் மருத்துவமனையில் செவிலியர் வேலை கிடைத்தது. எந்த விஷயத்தையும் வேகமாகக் கற்றுக்கொள்வார் அருணா. நாய்களை வைத்து மருத்துவ ஆராய்ச்சி செய்யும் துறைக்கான பொறுப்பு அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. அவருக்கு அந்தத் துறை பிடிக்காவிட்டாலும் வேறு துறையைக் கேட்டு வாங்கிக்கொள்ளவில்லை. வேலையில் மிகவும் அக்கறையோடும் அர்ப்பணிப்போடும் செயல்படுவார். கெம் மருத்துவமனையில் பணி புரியும் மருத்துவர் ஒருவர்  அருணாவைத் திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்பினார். சாதி வேற்றுமையைக் காரணம் காட்டி, அவரது குடும்பத்தினர் மறுத்தனர். ஆனாலும் தன்னுடைய திருமணத்தில் உறுதியாக இருந்தார் அருணா.

அருணாவின் கண்காணிப்பில் இருந்த துறையில் சோஹன்லால் பர்தா வால்மிகி என்பவன் வார்டு பாயாக வேலை செய்து வந்தான். வேலையில் காட்டிய அசிரத்தை, திருடு போன்ற காரணங்களுக்காக அருணாவால் கண்டிக்கப்பட்டான். இறுதியில் அவன் செய்த ஒரு குற்றத்துக்காக அருணா மெமோ வழங்கினார். அவனால் அதைத் தாங்கிக்கொள்ளவே இயலவில்லை. ஒருநாள் இரவு உடை மாற்றும் அறையில் அருணாவை நாய்ச் சங்கிலியால் கழுத்தை நெரித்தான். பிறகு பாலியல் பலாத்காரம் செய்தான். மோதிரம், தோடு போன்றவற்றை எடுத்துக்கொண்டு சென்றுவிட்டான். மூளைக்குச் செல்லும் ஆக்ஸிஜன் இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டதால் அருணா சுயநினைவிழந்தார். மறுநாள் காலைதான் அருணாவுக்கு மருத்துவ சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது.

அருணாவின் திருமணம், எதிர்காலம் குறித்த அச்சம் காரணமாக மருத்துவமனை நிர்வாகம் கொலை முயற்சி, திருடு போன்ற குற்றங்களை மட்டும் சோஹன்லால் மீது சுமத்தியது. இயல்பான முறையில் உடல் உறவு கொள்ளாததால் அவன் மீது பலாத்கார குற்றத்தை மருத்துவர்கள் சுமத்தவில்லை. இறுதியில் 7 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை அவனுக்குக் கிடைத்தது. தண்டனை காலம் முடிந்து டெல்லி சென்றவனைப் பற்றி வேறு தகவல்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

அருணாவின் திருமணம் நின்று போனது. மருத்துவர் வேறு திருமணம் செய்துகொண்டார். குடும்பத்தினர் அருணா பலாத்காரம் செய்யப்பட்டார் என்பதை ஒருபோதும் குறிப்பிட்டுச் சொன்னதில்லை. காலப்போக்கில் குடும்பத்தினரால் கைவிடப்பட்டார் அருணா.

அருணாவுக்குப் பார்வை பறிபோயிருந்தது. பேசும் சக்தியை இழந்திருந்தார். நிற்கவோ, நடக்கவோ முடியவில்லை. வலி என்ற ஓர் உணர்ச்சியை மட்டுமே அவரால் உணர்ந்துகொள்ள முடிந்தது. யாரையும் சார்ந்து வாழாமல், தன்னுடைய முயற்சியால் சொந்தக் காலில் நிற்கவேண்டும் என்று கனவு கண்டு, லட்சியத்தை நிறைவேற்றி, பலனை அனுபவிக்க இருந்த வேளையில் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் பிறரின் உதவியை நாடும் பெண்ணாக மாறிப் போயிருந்தார் அருணா. உடலில் உயிர் இருந்ததே தவிர, அவர் உயிருள்ள ஒரு பெண்ணாக இருக்கவில்லை.

அடிக்கடி வலிப்பு வரும். பிற உபாதைகள் வாட்டும். முனகலும் கண்ணீரும் அவர் வலியால் துடிப்பதை வெளிப்படுத்தும். அருணாவின் கொடுமையான வாழ்க்கையைப் புத்தகமாக எழுதினார் பிங்கி விரானி. அருணாவுக்குக் கட்டாயமாக உணவு கொடுப்பதை எதிர்த்து, கருணைக்கொலைக்கு அனுமதி வேண்டும் என்று நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்தார். 2011ம் ஆண்டு கருணைக்கொலைக்கு அனுமதி மறுத்தது நீதிமன்றம்.

அன்றைய அருணாவிலிருந்து இன்றைய நிர்பயா வரை பாலியல் பலாத்காரத்துக்குப் பலியான பெண்கள், நம் சமூகத்தில் நிலவும் பெண்களைப் பற்றிய பிற்போக்கான எண்ணங்களுக்கே பலியாகியிருக்கின்றனர். ஒரு பெண்ணின் கீழ் வேலை செய்யும் ஆண், தன்னுடைய தவறைக் கண்டிக்கும்போது ஆண் என்ற ஈகோவை உரசிப் பார்ப்பதாக நினைத்துக்கொள்கிறான். அருணா செய்ததை ஓர் ஆண் செய்திருந்தால் அதிகப்பட்சம் மனத்துக்குள் திட்டியிருப்பான். இல்லை என்றால் வேலையை விட்டு ஓடியிருப்பான். வழி இல்லை என்றால் மன்னிப்புக் கேட்டிருப்பான். ஆணுக்குக் கீழ் பெண் என்று காலம் காலமாகச் சொல்லிலும் செயலிலும் பின்பற்றி வந்த ஒரு சமூகத்தில் சோஹன்லால் போன்றவர்கள் அலுவலக விஷயத்துக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் பழிவாங்கத் துடிக்கின்றனர். திருமணம் நடக்க இருக்கும் ஒரு பெண்ணுக்கு பலாத்காரம் என்பது வாழ்நாள் தண்டனையாக இருக்கும் என்று எண்ணி வெறிச் செயலில் ஈடுபட்டிருக்கிறான். எந்தவிதச் சம்பந்தமும் இல்லாத, ஒரு பெண் அவள் நண்பனுடன் பேருந்தில் பயணம் செய்ததையே ஏற்றுக்கொள்ள இந்திய ஆண்களின் மனம் ஒப்புக்கொள்ளாதபோது, 42 வருடங்களுக்கு முன் சோஹன்லால் தனிப்பட்ட வெறுப்பைக் காட்டியதில் வியப்பில்லை.

Aruna 2

ஏழ்மை நிலையில் தன் சொந்தத் திறமையால் முன்னேறத் துடித்த ஒரு புத்திசாலிப் பெண், முட்டாள்தனமான இந்திய ஆண்களின் வக்கிர எண்ணத்துக்கு அநியாயமாகப் பலியாகிவிட்டார். சோஹன்லாலால் தண்டிக்கப்பட்டு, குடும்பத்தினரால் கைவிடப்பட்டு, நீதிமன்றத்தாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டு, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வலியால் துடித்து துடித்து உயிர் துறந்த அருணா செய்த தவறுதான் என்ன?

சஹானா

***

Image courtesy:

http://nasheman.in

http://www.hindustantimes.com/

என் எண்ணங்கள் – 3

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

– ஷர்மிளா ராஜசேகர்

குப்பை வண்டிகள் பலவிதம்! 

SETC-Buses-Tirunelveli

டீலக்ஸ், சூப்பர் டீலக்ஸ், அல்ட்ரா டீலக்ஸ், சாதா இப்டி நிறைய பேர்ல கவர்ன்மென்ட் பஸ்…  இதுங்களுக்கெல்லாம் ஒட்டு மொத்தமா ஒரே பேர் வைக்கலாம். மனிதர்களை குப்பையாக நினைத்து ஏற்றிச் செல்லும் மனிதக் குப்பை வண்டி! இவங்க பஸ்ஸை வாங்கி விடறாங்களா? இல்லை… குப்பையில போட்டதை தேத்தி கொண்டு வர்றாங்களா?’ தெரியல… ஜன்னலை மூட முடியாது. புஷ்பேக் இருக்கக் கூடாது. க்ளீன் பண்ணவே கூடாது. ‘டடடடடா’ ன்னு ஒரு ம்யூசிக் வந்துக்கிட்டே இருக்கணும். எப்டியோ தூங்கிடலாம்னு ட்ரை பண்ணி தூங்க ஆரம்பிச்சா, ஏதோ ஒரு ஹோட்டல்ல நிறுத்தி முழிக்க வச்சுடுவாங்க. மறுபடியும் கொடுமையை அனுபவிக்கணும். பஸ்ல ஒரு ப்ராப்ளம்னு வந்தா அதை சரி பண்ண ஆட்கள் இருக்க மாட்டாங்களா? இல்லை… அப்டி இருந்தாதான் ‘கவர்ன்மென்ட் பஸ்’னு சொல்றதுக்கே மரியாதைன்னு நினைச்சு விட்டுடுறாங்களா?

***

ஊடகங்கள்! 

news

‘கத்தியின் முனையைவிட பேனாவின் முனை கூர்மையானது’. ‘சமுதாயத்தின் நான்காவது தூண்’ என்ற புகழினை உடையவை பத்திரிகைகள்!

‘ஃபேஸ்புக்’, ‘வாட்ஸ்அப்’ என்று நொடிப் பொழுதில் செய்திகளைப் பரிமாறிக்கொள்ள கம்யூனிகேஷன் எவ்வளவு முன்னேறினாலும் பத்திரிகைகளின் இடத்தைப் பிடிக்க முடிவதில்லை. ஒரு சமுதாயம் முன்னேறவும் மக்களின் நல்வாழ்வுக்கும் பெரும் பங்கு பத்திரிகையாளர்களின் கையில் இருக்கிறது. அரசு அதிகாரிகளோ, அரசோ செய்ய முடியாத நலத்திட்டங்களை செய்ய வைக்க பத்திரிகைகளால் முடியும். மக்களின் மனதை ஒருசேர மாற்றும் சக்தி கொண்டவை பத்திரிக்கைகள். இப்படி மக்களின் வாழ்க்கையை, நாட்டின் வளர்ச்சியை தன்னகத்தே கொண்டிருந்தும் தங்கள் பொறுப்பினை அறியாமல் காசு பார்க்கும் நோக்கில் பல பத்திரிக்கைகள் தவறான செய்திகளை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பது மிகப்பெரிய சாபம். பத்திரிகையில் வந்தால் சரியாக இருக்கும் என்று நம்பியிருக்கும் மக்களுக்கு செய்யும் நம்பிக்கை துரோகம்! நடுநிலை பத்திரிகைகள், நாட்டு நலனை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டுள்ள தொலைக்காட்சிகளின் செயல்பாடு மட்டுமே இனி மக்களை காக்கக்கூடியதாக இருக்கும். இப்போதைய மிகப்பெரிய தேவை நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு சரியான வழிகாட்டியாக நல்ல ஊடகங்கள்!

***

Image courtesy:

http://newartcolorz.com

http://tirunelveli.tamilnaduonline.in

வாசிக்க…

என் எண்ணங்கள் – 1

என் எண்ணங்கள் – 2

என் எண்ணங்கள் – 2

11148699_638050609662133_4551634551226092324_n

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

‘இந்தியாவை ஆண்ட மன்னர்களின் ஆட்சியின் கீழ் உள்ள இடங்களின் வரைபடங்கள்’னு மேப் பார்க்கும் போது எல்லாத்துலேயும் தமிழ்நாடு மட்டும் விட்டு வளைஞ்சு போயிருக்கும். சின்ன பிள்ளையில் நினைச்சுருக்கேன்… ‘ஏன் தமிழ்நாட்ட மட்டும் பிடிக்காம விட்டுட்டாங்க’ன்னு. இப்போ புரியுது… யாருமே தமிழ்நாட்டுக்கு வராமதான், நம்ம மக்களுக்கு குறுகிய மனப்பான்மை அதிகமா இருக்கு!!

map

உலகம் முழுதும் ஃபேஸ்புக் மூலம் பெரிய பெரிய புரட்சியெல்லாம் அரங்கேற, இங்க உள்ள மனுஷங்க புத்தி மட்டும் ஓடிப்போன டீச்சர் கிட்டேயும், ரெண்டு பேரை லவ் பண்ணின பொண்ணுன்னு சொல்லி திட்டவுமே முழு ஒத்துழைப்பு கொடுக்கறாங்க. இதில் என்ன விஷயம்னா இவங்க ஷேர் பண்ணின படங்கள் எதுவுமே உண்மையானது இல்லை. ஒரு விஷயத்தை பேசும் போது ஆயிரம் முறை வேணாம்… அட்லீஸ்ட் ஒரு முறையாச்சும் ஆராய்ந்து கூடவா பார்க்கக் கூடாது.. என்ன ஒரு மோசமான குறுகிய புத்தி!

எங்கோ ஒரு செய்தி வெளியில் வர, அதற்குப் பொருத்தமாக ஏதோ ஒரு பெண்ணின் படத்தை எவனோ வெளியிட, செம்மறியாட்டு கூட்டம் போல கூட்டம் கூட்டமாக பகிரும் அறிவிலிகள்… இப்படிப் பகிரும் போது கிண்டல் செய்யும்போது மற்றவர்கள் மனதில் இவர்கள் மேல் உள்ள மரியாதையும் போய் விடும் என்பது கூட தெரியாமல் இருப்பது ஆச்சரியம்தான்.

இப்படியாக அடுத்த தலைமுறையை பாழாக்கி விடுவதில் ஒவ்வொருவரும் பங்கெடுத்துக்கொண்டிருப்பதை அறியாமல், யாரையோ குறை சொல்வதாக நினைத்து தங்கள் வாரிசுகளின் மனதில் விஷத்தை தூவிக்கொண்டு இருக்கிறது இன்றைய தலைமுறை. எங்கே மோசமான செய்திகள் கிடைக்கும் என்று அலையும் கூட்டம்…

ஒரு பெண், கிராமத்தில் உள்ள குழந்தைகளுக்கு கல்வி புகட்டி ஒரு கிராமத்தையே மாற்றியதாக ஒரு செய்தி… அதைப் பகிர, அதற்கு நல்ல வாழ்த்து சொல்ல ஒருவரும் இல்லை. ஆனால், தவறான செய்திக்கு முண்டியடித்துகொண்டு அறிவுரை சொல்லும் அறிவில்லாக் கூட்டம்…

நல்லது செய்யாவிட்டாலும் அடுத்த தலைமுறையை கெடுத்து குட்டிச்சுவர் ஆக்கி விட்டுடாதீங்க. அதில் உங்க பிள்ளைங்களும் இருப்பாங்க…

***

water

நேத்து ஒரு கோயிலுக்குப் போனோம் போற வழி பயங்கற ரிமோட் ஏரியா. ரோடு சரியில்ல. மக்கள் விறகு வெட்டி தலையில தூக்கிட்டு போறது… குடத்தை தூக்கிட்டு நடந்தே போறதெல்லாம் பார்த்தேன்.
.
காடு மாதிரி ஏரியா, அங்கேயும் கூட ரோட்டு மேலயே ஒரு டாஸ்மாக். குடிக்க பத்து பேர். அடடடா… நம்ம கவர்ன்மென்ட்ட அடிச்சுக்கவே முடியாது. மக்கள் மேல எவ்ளோ பாசம்? எது இருக்கோ இல்லையோ பேசிக் நீட் இருக்கு!!!

***

பெண்ணை கேவலப்படுத்துவது மட்டுமே ஆண்மை என்று சொல்லிக் கொடுத்தது யாராக இருக்கும்?

வஞ்சம் இல்லாதிருத்தல், கோபம் கொள்ளாமை, புறம் பேசாமை, தவறை மன்னித்தல் இதுதான் ஆண்மை.

இன்றைக்கு இன்னொரு பெண்ணை பற்றின செய்திதான் இங்கே! அம்மா பொண்ணே எங்கே இருந்தாலும் சீக்கிரம் செத்துடு… அப்போதான் நீ நல்லவளாம் எல்லோருக்கும் நிம்மதியாம்!

***

வாசிக்க…

என் எண்ணங்கள் – 1

என் எண்ணங்கள்

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

இங்க மட்டும் ஏன் இப்டி?

பாண்டிச்சேரில இருந்து வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட்… கேட்ட ஒரு முக்கியமான கேள்வியும் கிடைத்த பதிலும்!

‘பாண்டிச்சேரிலயும்தான் தெருவுக்கு தெரு தண்ணி கடை இருக்கு. ஆனா, அங்க குடிச்சுட்டு ரோட்டுல விழுந்து கிடக்கறதெல்லாம் இல்ல. இங்க மட்டும் ஏன் இப்டி இருக்கு?’

அங்க கிடைக்கறதெல்லாம் தரமானதா இருக்கும். குவாலிட்டியானது மட்டும்தான்… இங்க கிடைக்கறதெல்லாம் பட்ட சாராயம்… லிவர் அஃபெக்ட் ஆகும். டைரக்ட்டா சிறுமூளையை பாதிக்கும். அதனாலதான்!!!

என்ன பண்றது… குடிச்சுட்டு கிடங்க ‘போற’ வரைக்கும்.

drunkard

ஒரே ஒரு டவுட்!!!

ஒரு டீச்சர் போட்டோ போட்டு இஷ்டத்துக்கு ஸ்டேடஸ் வந்தாச்சு. இன்னும் கூட வருது… ஓகே..!

அந்த போட்டோவைப் பார்க்கும் போதே நம்ம பொண்ணு மாதிரி இல்லைன்னு யாருக்கும் தோணலையா?
சரி… நம்ம தமிழ் பொண்ணு… உலகம் முழுதும் பரவும் செய்தியாச்சே… தப்பே பண்ணினாலும் அதை அசிங்கப்படுத்தறது தப்புன்னு யாருக்கும் நினைக்க தோணலையா?
அடுத்த நாட்டு பொண்ண பத்தி கூட நம்ம தொப்புள் கொடி உறவு அது இதுன்னு டயலாக் பேசினவங்க எல்லாரும்… நம்ம வீட்டு பொண்ணு தப்பு பண்ணினா மறைக்கறோம்… சரி! நம்ம தமிழ்ப் பொண்ணு ஆசைப்பட்டுடுச்சு, இருக்கட்டும்ன்னு நினைக்க கூடாதா? நல்ல விஷயங்களை பரப்பலாம்… நம்ம வீட்டு விஷயத்தை உலக அளவில் நாமே அசிங்கப்படுத்திக்கறது சரியா?

ஏன் எல்லோருக்கும் இப்படி ஓர் எண்ணம் வரலை?

இதுதான் இந்தியா? 

india

‘இந்தியா என்பது நம் தாய்நாடு. இந்தியர் அனைவரும் உடன்பிறந்தவர்கள். உணவு, மொழி, உடை வேறு வேறு என்பதைத் தவிர நம் எண்ணங்கள் ஒன்றே. இதுதான் இந்தியா’ என்று தாரக மந்திரம் போல சொல்லப்பட்டது.

நாட்டுக்குள்ளேயே கொடூரமாக அடித்து தீ இட்டு கொன்று போடும் அளவுக்கு கொடூர புத்தி கொண்டவர்களா உடன்பிறந்தவர்கள்! அப்படி கொடூரமாக தாக்கும் அளவில் தேச துரோகிகளாகவோ, தீவிரவாதிகளாகவோ இல்லாத பட்சத்தில் இவ்வளவு கொடுமைப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் என்ன வந்தது?

இதைக் குறித்து கேட்கவோ கண்டிக்கவோ அக்கறை இல்லாத மத்திய அரசு… இது குறித்தான முன்னெச்சரிக்கை ஆந்திர அரசின் சார்பில் அளிக்கப்பட்டும் அதை கிராம மக்களிடம் சரியான வகையில் கொண்டு சேர்க்கத் தவறிய கையாலாகாத மாநில அரசு.

சரியான வேலை வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க இயலாத அரசின் தலைமையின் கீழ் இருக்கும் மக்கள் பிழைப்புக்கு வழி தேடி கொடூரமான நிலையில் உயிரை விடும் நிலையில் தள்ளப்பட்ட கொடூரம்.

எதுவாக இருந்தாலும் முதலில் இழப்பீடு என்ற பெயரில் பணத்தை கொடுத்து மக்களை வாய் மூட வைக்கும் அரசின் தந்திரம்… ஓட்டுக்காக இன, ஜாதி வெறியைத் தூண்டி விட்டு மக்களை பிரித்தே வைத்திருக்கும் கட்சிகள்… எந்த வகையில் அரசியல் ஆதாயம் தேடலாம் என்ற கட்சிகளே வளர்ந்திருப்பது மிகப்பெரிய சாபம்.

வேற்று நாட்டில் இப்படி ஒரு கொடுமை நடந்ததற்க்கு பொங்கிய மக்கள் சொந்த மக்கள் அடிபடுவதை கண்டும் அரசினை எதிர்த்து ஒரு வார்த்தை பேச இயலாத சூழ்நிலை.

அதிகாரத்தில் இருக்கும் அரசினை கேட்க திராணி இல்லாத மக்கள் இருக்கும் போது இது போன்ற பொம்மை அரசுகளுக்கு முடிவே இல்லை..!

Image courtesy:

http://disco-vigilantes.blogspot.in/

http://www.hinduhumanrights.info/

பெண்கள் பள்ளிகளில் பெண்கள் மட்டுமே ஆசிரியர்?

Image

‘பெண்கள் பள்ளிகளில் பாலியல் தொந்தரவுகளைத் தடுக்க ஆசிரியைகளை மட்டும் நியமிக்க வேண்டும் என தமிழக அரசு உத்தரவிட்டிருக்கிறது. அதோடு, ‘பெண்கள் படிக்கும் உயர்நிலை மற்றும் மேல்நிலைப்பள்ளிகளில் ஆசிரியைகள் நியமிக்கப்படுவார்கள். ஆண்கள் பள்ளிகளில் மட்டும் ஆசிரியர்களுக்கு அனுமதி. இருபாலரும் படிக்கும் பள்ளிகள் என்றால் அதில் ஆசிரியைகளுக்கு முன்னுரிமை என்றும் அரசு அறிவித்திருக்கிறது.

இந்த உத்தரவால் பெண்கள் பள்ளிகளில் மாற்றம் ஏற்படுமா? மாணவிகள் பாலியல் தொந்தரவுகளில் இருந்து தப்பித்துவிடுவார்களா? பெண்கள் சிலர் தங்கள் கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் இங்கே…

Image

சந்தன முல்லை – குடும்ப நிர்வாகி 

பாலியல் தொந்தரவு என்ற ஒரே ஒரு விஷயத்துக்காக பெண் ஆசிரியர்களை நியமிப்பது எந்த விதத்திலும் சரியான தீர்வாகாது. ஏனென்றால், பெண் ஆசிரியர்களால் பிள்ளைகளுக்கு துன்புறுத்தல் நடக்காது என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை. சில வருடங்களுக்கு முன்னால், சென்னையில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் ஒரு ஆசிரியர் மாணவியிடம் தவறாக நடந்துகொண்டதற்கு ஒரு பெண் ஆசிரியர்தான் உடந்தை என்பது தெரிய வந்தது. இது போன்ற விஷயங்கள் நடக்கும்போது என்ன செய்ய முடியும்? பள்ளிகளில் ஆண்- பெண் என பிரித்து வைப்பது எந்த விதத்திலும் சரி இல்லை.

பள்ளிகளில் மட்டும் இந்த விஷயத்தை சரி செய்தால் எல்லாம் சரியாகிவிடுமா? குழந்தைகள் டியூஷன் செல்லும் இடம், ஸ்பெஷல் கிளாஸ் – இங்கெல்லாம் ஆண்கள் இருந்தா என்ன செய்வது? அதற்காக பிள்ளைகளை அப்படியே விட்டுவிட முடியுமா? பெண்கள் வெளியில் வருவதால்தான்  பாலியல் வன்முறைகள் நடக்கிறது என்று டெல்லி சம்பவம் நடந்தபோது சொன்னார்கள். இந்த மாதிரி பிற்போக்குத்தனமான அடக்குமுறைகளுக்கு பெண் குழந்தைகளை பழக்குவது நல்லதில்லை.

ஒரு நல்ல பள்ளியில் முறையான கண்காணிப்பு இருந்தால் இதுபோன்ற தவறுகள் நடக்க வாய்ப்பிருக்காது. பாலியல் பிரச்னைகளை விட பிள்ளைகளுக்கு மனரீதியான அழுத்தம்தான் அதிகம். அதைத் தீர்க்க எந்த நடைமுறைகளும் இருப்பது போல தெரியவில்லை. முதலில் நான் ஒரு தாயாக, என் பெண் நல்ல சூழலில் நிம்மதியாக படிக்க வேண்டும் என்றுதான் ஆசைப்படுவேன். அதற்கு பெண் ஆசிரியர்கள்தான் தீர்வு எனச் சொல்ல மாட்டேன். முறையான விழிப்புணர்வு எல்லா ஆசிரியர்களுக்குமே அவசியம். குழந்தைகளை ட்ரீட் செய்யும் சைக்காலஜி தெரிந்தாலே போதும்… எந்த ஆசிரியராக இருந்தாலும் ஓகேதான். பெண்கள் பள்ளிகளில் ஆசிரியர்கள் எல்லாருமே பெண்களாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை!

Image

ஜன்னத் – பள்ளி ஆசிரியை 

பள்ளிகள்ல பெண் ஆசிரியர்கள் நியமிக்கறதை வரவேற்கிறேன். ஏன்னா, பெண் ஆசிரியர்களுக்கு நிறைய வேலை வாய்ப்புகள் கிடைக்கும். டீன் ஏஜ்ல இருக்குற பாய்ஸை ஹேண்டில் பண்றது ஆசிரியைகளுக்குக் கொஞ்சம் கஷ்டமான விஷயமும் கூட. இதனால டீச்சர்ஸுக்கும் மன உளைச்சல் ஏற்படும். ஆனா, அதுவே பெண்கள் பள்ளின்னு வரும்போது ரிலாக்ஸாக வேலை பார்க்கலாம். டீன் ஏஜ்ல இருக்குற பெண்கள், அவங்களுக்கு உடல்ரீதியான பிரச்னைகள் எதுவும் ஏற்பட்டா ஆண் ஆசிரியர்கள்கிட்ட சொல்லத் தயங்குவாங்க. இனி அந்த பிரச்னைகள் கூட இருக்காது. பெண்கள் பள்ளிகள்ல பெண் ஆசிரியர்கள் என்பது ரெண்டு தரப்புக்குமே நல்ல விஷயம்தான். இந்த மாதிரி விஷயங்களைக் காரணம் காட்டி அரசு உத்தரவிட்டிருக்கலாம். பாலியல் தொந்தரவைக் காரணம் காட்டி இந்த உத்தரவை கொண்டு வந்திருப்பது சரியல்ல. ஏன்னா, ஏதோ ஒரு ஆண் தப்பு பண்றார் என்பதற்காக எல்லாரையும் அப்படி நினைப்பது தப்புதானே?

Image

விஜயா – கல்வியாளர் 

அரசின் இந்த உத்தரவை சோதனை முறைப்படி செய்து பார்ப்பதில் தவறில்லை. அதே நேரம், ‘பெண்கள் பள்ளிகளில் பெண் ஆசிரியர்கள் என்ற நடைமுறை வந்தால் ஆண்கள் எப்போதுதான் தங்களை சரி செய்து கொள்வார்கள்? ஆண் ஆசிரியர்களுக்கு முறையான கவுன்சலிங், பிள்ளைகளை ஹேண்டில் செய்யும் விதம் என எல்லாவற்றையும் முறையாக கற்றுத்தர அரசு முன்வர வேண்டும். ‘பெண் பிள்ளைகளிடம் 3 அடி தள்ளி நின்று பேச வேண்டும். எந்தக் காரணம் கொண்டும் அவர்களிடம் அருவெறுக்கத்தக்க வார்த்தைகளைப் பிரயோகிக்கக் கூடாது. அவர்களை தொடுவது, அடிப்பது, உடல் பாகங்களைக் குறித்துப் பேசுவது உள்ளிட்ட விஷயங்களைச் செய்யக் கூடாது என முன்னரே சொல்லி, அதை அவர்கள் கடைபிடிக்கிறார்களா என்பதையும் கண்காணிக்க வேண்டும். அரசின் உத்தரவுப்படி பார்த்தால், உயர்நிலை மற்றும் மேல்நிலைப்பள்ளிகளில் மட்டும் பெண் ஆசிரியர்களை கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், சிறு பிள்ளைகளிடம்தான் இப்போது பாலியல் வன்முறை அதிகம் நடக்கிறது. அவர்களால் யாரிடமும் சொல்லமுடியாது என்ற நம்பிக்கையில் ஆசிரியர்கள் அத்துமீறுகிறார்கள். அதனால், 5ம் வகுப்பு வரை உள்ள பள்ளிகளில் பெண் ஆசிரியர்களை நியமிக்க வேண்டும். மாணவர்களுக்கும் முறையான கவுன்சலிங் தர வேண்டும். தவறான தொடுதல் போன்றவை நடக்கும்போது, பள்ளி நிர்வாகத்திடம் புகார் தெரிவிக்க மாணவர்கள் முன்வந்தால் மட்டுமே எல்லா பிரச்னைகளுக்கும் தீர்வு கிடைக்கும்.

தவறுக்கு உரிய தண்டனை கிடைக்கிறது என்றால் அடிப்படை சரியாக அமைந்துவிடும். ஒவ்வொரு பள்ளியிலும் ஆசிரியர்கள், மாணவர்களை கண்காணிக்க ஒரு குழு இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

தொகுப்பு: எஸ்.பி.வளர்மதி

Image