ஸ்டார் தோழி – 19

ஒரு தோழி பல முகம் 

4

ப்ரியா கங்காதரன் 

நான்…

கொங்கு திருநாட்டில் கொஞ்சும் தமிழோடு வெள்ளியங்கிரி, சந்திரா தம்பதிகளின் தலை மகளாகப் பிறந்தேன். மகளாகப் பிறந்தாலும் மகனைப் போல தன்னம்பிக்கையை மட்டும் தாய்ப்பாலாக பருகி வளர்ந்ததால் வெல்லும் தூரத்தில்தான் வானம் என சிறகு விரித்துப் பறந்தேன். உடன் பிறந்த தீபா திவ்யமான தோழி. என் கவிதைகளின் நாயகன் கங்காதரன்… கொண்டவளை அடக்கியோ/அடங்கியோ ஆள்வோர் மத்தியில் என் எண்ணங்களுக்கு வண்ணமும் பூச ஏங்குபவர். என் இறைவன் என்னிடமே தந்த என் செல்ல மகள் வைஷாலி… இதுதான் நான்… இவர்களும் நான்தான்… என்னுலகம் தமிழாலும் இவர்களாலும் மட்டுமே நிறைந்தது.

கற்றதும் பெற்றதும்

மருத்துவக் கல்வியை மனதில் எண்ணி பள்ளிக் கல்வியை படித்தாலும் கணினி துறையில்தான் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்தேன். படித்தது அறிவியல் என்றாலும் ரசித்தது தமிழை மட்டுமே. எழுத்தில் இதயம் தொலைத்து, கவிதைகளில் வாசம் செய்து, என்னை நானே உணரும் நேரத்தில் கைப்பிடித்தேன் என்னவனை, மனதில் கொண்டவனை, என் மன்னவனை. இனிய இல்லறத்தில் நிலவாகப் பூத்து என்னை முழுமை செய்தவள் வைஷாலி. அவள் வளர, அவர் வியாபாரத்தில் வெற்றிநடை போட எனக்குக் கிடைத்த தனிமையில் மீண்டும் எழுத்தில் பயணம் செய்தேன். என் தமிழை துடுப்பாக்கி கற்பனை கடல்களில் நீந்த செய்தேன்.

பிடித்தவை 

flower

எல்லாவற்றையும் ரசிக்கக் கற்றுக் கொண்டால் பிடிக்காது என்பதே இருக்காதே! இருந்தாலும் மலை முகட்டில் ஒற்றை புல்லின் பனித்துளி ரசித்து கவிதை சொல்ல பிடிக்கும். இளையராஜாவின் இசையை இணைந்து பாடப் பிடிக்கும். வேகமாக கார் ஓட்டிச் செல்ல பிடிக்கும். என்னைப் பிடிக்கும்… எல்லோரையும் ரொம்ப பிடிக்கும். அப்பா மடியில் படுத்து அடம் பிடிக்க, அம்மாவிடம் செல்ல அடி வாங்க, தலை போகும் வேலையாயிருந்தாலும் என் தங்கத்துக்கு என் கையால் சமைத்துக் கொடுக்க, விட்டுக் கொடுக்க ரொம்பவே பிடிக்கும்… அதை அவர்கள் வெற்றியாக நினைத்து சிரிக்கும் அந்தச் சிரிப்புப் பிடிக்கும். பூ பிடிக்கும், புன்னகை பிடிக்கும். அம்புலி பிடிக்கும். அலை கடல் பிடிக்கும். காதல் பிடிக்கும். காவியும் பிடிக்கும். பிடிக்காத எல்லாவற்றையும் பிடித்ததாக மாற்ற முடியும் என்ற என் தன்னம்பிக்கை ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்கும்.

வாசித்தலில் வருடியவர்கள் 

சில நேசிக்கும் எழுத்துகளை வாசிக்கும்போது அவர்கள் சொல்லி விளக்கும் சூழலுக்குள் அப்படியே சுருண்டு கிடக்கத்தோன்றும். கதகதப்பான சாம்பலில் கண்திறக்க மனமின்றி எழுகின்ற ஒரு பூனைக்குட்டியைப் போலத்தான் அந்த எழுத்துகளின் ஈர்ப்பில் இருந்து நம்மால் விடுபட முடியும். அப்படி என்னை மடியில் கிடத்தி தலை கோதி வருடிய சில…

s.ramakirhsnan

1. எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் ‘தேசாந்திரி.’ வரிகளை வாசிக்கும் பொழுதே உடன் பயணம் செய்கிற அனுபவம்… ஒவ்வொரு தேசமாக ஒவ்வொரு மனிதராக அவர் சந்தித்த பயணத்தின் சுகானுபவம் படிக்கும் பொழுதே நம்மையும் பற்றிக் கொண்டு விடுகிறது. இவரின் வரிகளை கடக்கையில் ‘அட… ஆமாம்! எப்படி இதை நாம் ரசிக்காமல் விட்டோம்… நாம் ரசித்தவற்றை இவர் எப்படி அறிந்தார்?’ என மனசு கேட்காமல் இருபதில்லை.  புத்தகத்தின் சில தேன் துளிகள்…

‘சாரநாத்தில் இன்று நான் காணும் ஆகாயமும் காற்றும் நட்சத்திரங்களும் கெளதம புத்தரும் கண்டவை. சாரநாத்தின் காற்றில் புத்தரின் குரல் கரைந்துதானே இருக்கிறது…’

நிலமெங்கும் பூக்கள்…

‘பனிக்காலத்தில் புதரில் படர்ந்துள்ள பசிய கொடிகளையுடைய அவரைச் செடியின் பூவானது கிளியின் அலகு போலத் தோன்றுவதாகவும், முல்லைப் பூக்கள் காட்டுப் பூனையின் பற்கள் போன்ற உருவத்தைக்கொண்டு இருப்பதாகவும் குறுந்தொகையில் 240 பாடல்களாக இடம்பெற்றுள்ள கொல்லன் அழிசியின் முல்லைப் பாடல் விவரிக்கிறது.

நெடுஞ்சாலையோரமாகவே ஒரு முறை நடந்து பாருங்கள்… எத்தனைவிதமான மலர்கள்..! பூமி தன்னை ஒவ்வொரு நாளும் பூக்களால் ஒப்பனை செய்துகொண்டு, ஆகாசத்தில் முகம் பார்த்துக்கொள்கிறது போலும்…’

உறங்கும் கடல்… 

‘தனுஷ்கோடியில் கடல் உறங்கிக்கொண்டு இருக்கிறது. நிஜம்தான் அது! ஒரு நகரையே விழுங்கிவிட்டு, இன்று சலனமற்று இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் ரயிலோடிய தண்டவாளங்கள் இன்று தண்ணீருக்குள் மூழ்கிக் கிடக்கின்றன. அழிவின் வாசனை எங்கும் அடிக்கிறது. மனிதர்கள் வாழ்ந்த சுவடுகள் கடல் கொண்டபின்னும் நினைவுகளாக கொப்பளித்துக்கொண்டேதான் இருக்கின்றன.
டிசம்பர் மாதத்து இரவுகள் மிக அற்புதமானவை. வசந்த காலத்தில் பூமியெங்கும் பூக்கள் நிரம்புவது போல டிசம்பர் மாதத்து இரவுகளில் நட்சத்திரங்கள் பூத்துக் சொரிகின்றன…’

balakumaran

2. எழுத்து சித்தர் பாலகுமாரன் வரிகளில் வாழ்க்கையை உணரலாம்… மனசோ உடம்போ சோர்வாக இருக்கும் பொழுது இவருடைய புத்தகம் போன்ற மருத்துவன் வேறு யாரும் இல்லை.
இவருடைய வரிகளில் எனது அடி நாதம் வென்றவை…
மரணம் பற்றிய பயமே கடவுள் நம்பிக்கை.
‘அக்கறைக்குப் பெயர் காதல், காதலுக்கு பெயர் அக்கறை, வேறு வார்த்தையில் மதித்தல்.  காதல் என்பது மதித்தல்.
உலகத்தில் எந்த உயரினமும் ஒன்றைவிட ஒன்று உயர்ந்ததே இல்லை. சகலமும் ஒரே விஷயம். உண்ணும் உணவால், வடிவத்தால் இயற்கை சூழ்நிலையால் உருவங்கள் மாறலாமே ஒழிய இலையில் இருக்கும் புழுவும், மனிதனும் ஒன்றே. இதில் கர்வப்பட ஒன்றுமில்லை.’ – ‘குன்றிமணி’யிலிருந்து…

‘விவேகம் என்பது திமிர் அல்ல. விவேகம் என்பது அடக்கமும் அல்ல. சூழ்நிலையின் உண்மையை தனது வலிமையை பற்றித் தெளிவாக யோசிப்பதே விவேகம்.
ஒரு மகனுக்கு நல்ல தந்தையே குரு. நல்ல தந்தையே தோழன். அவனே தெய்வம் போன்றவன். தந்தை என்பது மந்திர ரூபம். மந்திரம் என்பது வாழ்வதற்கான விதிமுறைகளின் சுருக்கம். ஒருவனுக்கு நல்ல தந்தை கிடைத்தால் நல்ல வாழ்க்கை கிடைத்துவிட்டதென்று அர்த்தம்.’- ‘சுழற்காற்று’ நூலிலிருந்து…

‘நல்லவனாகவும் வல்லவனாகவும் ஒரு ஆண் இருந்துவிட்டால் அதைவிடப் பெரிய நிம்மதி ஒரு பெண்ணுக்கு எதுவுமில்லை.’ – ‘உத்தமன்’ புத்தகத்திலிருந்து…

‘பெண்கள் எங்கெல்லாம் போற்றப்படுகிறார்களோ, எந்த இடத்தில் அன்பும் மரியாதையுமாய் நடத்தப்படுகிறார்களோ, அங்கு எல்லா செல்வங்களும் சிறந்து விளங்கும்.’ – ‘என் கண்மணித்தாமரை’யிலிருந்து…

RAMANICHANDRAN

3. குடும்ப உறுப்பினர்களின் மூலம் அறிமுகமானவர் ரமணிசந்திரன். அந்தப் பெயர் மனதில் பதிய, சந்தர்ப்பம் வாய்த்தபோது தேடிப்பிடித்து படிக்கவும் தொடங்கினேன். இவர் கதைகளில் கதாநாயகிகளை அத்தனை கண்ணியமாகக் காட்டி, அவருடைய எண்ண ஓட்டங்களைச் சொல்லும் போது படிக்கும் பலருக்கும் புத்தி சொல்லும் விதமாக, எது நல்லது, எது கெட்டது, எப்படி இருக்க வேண்டும், எப்படி இருக்கக் கூடாது, எது தப்பு, எது சரி, எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று பெண்மைக்கு உதாரணம் தருவது அருமை. சில நேரங்களில் அந்த கதாநாயகிகளாகவே கற்பனை செய்து பார்ப்பதும் உண்டு. படிக்கும் போதே நம் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு நம்மிடமே இருக்குமோ என்றே எண்ண வைக்கும் எழுத்து இவருடையது.

vairamuthu

4. திரைப்படங்களிலும் நாடகத்திலும் நாயகனுக்கோ அல்லது நாயகிக்கோ மட்டும் எப்படி இவ்வளவு சோகம் என்று நான் நினைத்தது உண்டு. அது சினிமாவில் மட்டுமே சாத்தியம் என்று நினைததுமுண்டு. ஆனால், ‘கருவாச்சி காவியம்’ என் எண்ணத்தை மாற்றிவிட்டது.
வைரமுத்துவின் வைர வரிகளில் என் கண்களை குளமாக்கிவிட்டது. படிக்கும் போதே உயிர் ஒடுங்கி, ஒரு நடுக்கம் வருவதைத் தடுக்க முடியாது. கருவாச்சி, ஆத்தா பெரியமூக்கி, கொண்ணவாயன், கட்டையன், அவன் அப்பா சடையதேவர், கருவாச்சி மகன் அழகுசிங்கம், கெடா பூலித்தேவன், வைத்தியச்சி, கனகம், பவளம்… இவர்கள் எல்லோருடனும் ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்ந்து முடிந்த அனுபவம் கிடைத்தது. காவியம் என்பது இதிகாசம் தொடர்பான ஒன்று என்று நினைத்திருந்த என் எண்ணத்தை ‘கருவாச்சி காவியம்’ முற்றிலும் மாற்றிவிட்டது.

Pa Vijay

5. நிலவையும் தாளில் கொண்டு வந்தவர் வித்தக கவி பா.விஜய். சரித்திர கால காதல் நிகழ்வுகளை, மறைக்கப்பட்ட, மறக்கப்பட்ட காதல்களை கவிதைகளாகத் தொகுத்து நெய்யப்பட்டது இவருடைய ‘உடைந்த நிலாக்கள்.’ ஷாஜகான், அலெக்ஸாண்டர், நெப்போலியன், கஜினி முகம்மது, ஆபிரஹாம் லிங்கன், திப்பு சுல்தான், ஒத்தெல்லோ, பிருத்விராஜன்… இப்படி நீண்டுகொண்டே போகும் சாதனை மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் நடந்த பெரும் மாற்றங்களுக்கு பெண் மட்டுமே முக்கிய காரணம்.
‘பெண் என்னும் பிஞ்சு பிராவகமே! கனவாக நீயிருந்தால் கண்விழித்தா நான் இருப்பேன்? நிலமாக நீயிருந்தால் நடக்க மாட்டேன்… தவழ்ந்திருப்பேன். முள்ளாக நீயிருந்தால் குத்திக் கொண்டு குதூகலிப்பேன். தீயாக நீயிருந்தால் தினந்தோறும் தீக்குளிப்பேன். தூசாக நீயிருந்தால் கண் திறந்து காத்திருப்பேன். மழையாக நீயிருந்தால் கரையும் வரை நனைந்து நிற்பேன்.’

என்னை கவர்ந்த எனது வரிகள் 

Window

ஜன்னல்
ஜன்னல்களுக்கு நான்
நன்கு பரிச்யமானவள்…
இன்னும் சொல்லப்போனால்
ஜன்னல்கள் குடும்பத்தில்
நானொரு கம்பி போன்றவள்!

இந்த ஜன்னல் வழியே
நான் வீசி எறிந்த திண்பண்டத்தின்
மிச்சத்தை இழுத்து ஓடிய எலியை
பின்னாளில் ஒரு காக்கா கொத்திக்
கொண்டிருந்ததும் பிறகு ஒரு
நாளில் அந்த இறந்து கிடந்த
காக்கையை எறும்புகள் மொய்க்க…

ஒரு உணவு சுழற்சிமுறையை காணநேர்ந்தது இந்த ஜன்னல் வழியேதான்!

இந்த ஜன்னல் வழியே
வீசி எறிந்த மாங்கொட்டை ஓன்று
மரமாகி கூட போனது!
இயற்கைக்கு என்னால் செய்ய
முடிந்தது இந்த ஜன்னல் வழியேதான்!
மழையில் நனைவது அவ்வளவு
சுகமென்று கவிதை எழுதி
வைத்துவிட்டு மழையில் நனையாமல்
வேடிக்கை பார்ப்பதும் இந்த
ஜன்னல் வழியேதான்!
பக்கத்து வீட்டுகாரனும்
எதிர்த்த வீட்டுகாரனும்
தெரு சண்டைகளில் இறங்கி
சண்டையிடும்போது சமூகத்தை
பார்த்து முகம் சுளித்ததும்
இந்த ஜன்னல் வழியேதான்!
ஒரு வேடிக்கையாளனுக்கு
இந்த ஜன்னல்கள் எப்படியெல்லாம்
விசுவாசமாக இருக்கிறது!
எனக்குதான் ஜன்னல்களிடத்தில்
நன்றியுணர்ச்சி அறவே இல்லை…
நான் இல்லாத நேரத்தில் அதை மூடி வைத்து விடுவேன்!

ஆளுமை செய்பவர்கள்… 

என் பாட்டி… கடின உழைப்பும் சிக்கனமும் கொண்டவர். படிப்பறிவு இல்லாவிட்டாலும், எதை எப்படி செய்ய வேண்டுமென்று அழகாக யோசித்து செய்வார்கள். தள்ளாத வயதிலும் தனி ஆளாக தோட்டத்தில் துறு துறு என சுற்றித் திரிந்து வேலையாட்களிடம் விவேகமாக வேலை வாங்கும் பாட்டியிடம் 10 வயது வரை வளர்ந்ததால் அந்த தன்னம்பிக்கையும் தைரியமும்தான் இன்று நான் செய்யும் வியாபாரத்திலும் வெற்றிநடை போட உறுதுணையாக இருப்பதாக உறுதியிட்டுக் கூறலாம்.

லக்ஷ்மி டீச்சர்… ஆ’னா, ‘ஆ’வன்னா கைப்பிடித்து எழுத வைத்தவர். படிப்பில் ஆர்வம் இல்லாதவர்களுக்கும் கூட இவர் பாடம் எடுத்தால் கற்கும் ஆர்வம் வந்துவிடும். பெயரிலேயே லக்ஷ்மியை வைத்து கொண்டு வாழும் சரஸ்வதியாக வலம் வந்தவர்.
திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் கல்வி சேவை புரிந்தவர். ‘ஏன் டீச்சர் கல்யாணம் செய்யலை?’ என்று கேட்டால், ‘கல்யாணம் ஆனா ஒரு புள்ளை, ரெண்டு புள்ளைக்குத்தான் தாயா இருக்க முடியும். இப்போ பாரு… எம்புட்டு பிள்ளைக்கு தாயாக இருக்கேன்’ என்று சொல்லி கல்வி மீது காதல் வர வைத்தவர்.

வைஷாலி… குழந்தைத்தனத்தோடு  இருந்தவளைத் தாயாக மாற்றியவள். குழந்தையாக, ஆசிரியராக, தோழியாக, தாயாக, மகளாய் பன்முகம் காட்டுபவள்… என்னை முழுமை செய்த முழு நிலவு அவள். என் வாழ்வின் அர்த்தமே இவள்தான்.

அப்பா… அப்பா என்று சொன்னதும் எனக்கு ஆயிரம் எண்ணங்கள், பெண் குழந்தைக்கு அப்பாவையும், ஆண் குழந்தைக்கு அம்மாவையும்தான் பிடிக்கும் என்று சொல்வார்கள். எது எப்படியோ, என் விஷயத்தில் அது முற்றிலும் உண்மை. அம்மாவை எவ்வளவு பிடிக்குமோ, அதற்கு ஒரு படி மேல் என் அப்பாவைப் பிடிக்கும். எனக்கு என் அப்பா எப்பவுமே ஒரு ஹீரோதான். எப்போவாவது வீட்டில் சின்னச் சின்ன சண்டை வந்தாலும்  நா அப்பா சைடுதான். சரியோ, தப்போ அப்பாவைதான் சப்போர்ட் பண்ணுவேன். எனக்கு நினைவு தெரிந்து அப்பா (அம்மாவும்) என்னை அடித்ததோ, திட்டியதோ இல்லை. இத்தனைக்கும் அப்பா ரொம்ப கோபக்காரர். அடிக்கடி தான் சிறுவயதில் கஷ்டப்பட்டதை கூறுவார். இதெல்லாம் சொல்லி வளர்த்ததனாலேயோ என்னவோ எது தேவை எது தேவையில்லை என்று யோசிக்கும் பக்குவம் அப்பாவிடம் இருந்து வந்தது. அப்பாவிடம் ரொம்பப் பிடித்த விஷயம் அவர் எனக்கு அளித்த சுதந்திரம்… ‘எங்கே போய்ட்டு வந்த? ஏன் லேட்டு?’ போன்ற எந்தக் கேள்விகளையும் இதுவரை என்னிடம் கேட்டதில்லை. இந்த சுதந்திரம் என் எல்லைகள் எதுவென்பதை எனக்கு உணர்த்தியது. எல்லாவற்றையும் தாண்டி அவர் என் மீது வைத்திருக்கும் அன்பையோ, நான் அவர் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தையோ ஜஸ்ட் லைக் தட் வார்த்தைகளால் சொல்லிவிட முடியாது.

என் சமையல் அறையில் 

kitchen

எனது சமையல் அறை எனது இரண்டாவது பூஜை அறை. ஒவ்வொரு முறை உள்ளே நுழையும் பொழுதும் கர்பககிருகத்தில் செல்லும் உணர்வு ஏற்படும். எப்பொழுதும் நாம் அன்பா சமைத்து, அதை எல்லோரும் ஆசையாக ரசித்து சாப்பிடும் அந்த உணர்வை, சந்தோஷத்தைப் பகிர வார்த்தைகளே இல்லை. என்னதான் வேலை, டென்ஷன் இருந்தாலும் வீட்டுக்குப் போனதும் ‘மாமாவுக்கு இதைச் செய்யணும்… அவருக்கு இது பிடிக்கும்… வைஷு இது வேணும்னு ஆசைப்பட்டாளே…’ என்று நினைக்கும் பொழுதே என்னோட டென்ஷன் எல்லாமே மறந்து போயிரும். என்னை அனுதினமும் புதுப்பிக்கும் மற்றொரு கோயில் எனது சமையல் அறை.

கோவையும் நானும் 

ooty

சிலிர்க்கும் சிறுவாணி (உலகின் சுவையான 2வது குடிநீர்), மனம் மயக்கும் மருதம் (மலை),  தீரனின் வீரம், கரிசல்காட்டில் நெரிசல் கட்டிய பஞ்சாலைகள், பல உன்னத கண்டுபிடிப்பை உலகுக்குத் தந்த ஜி .டி. நாயுடு, கல்விக்கு கண்திறக்கும் ஏராளமான கல்லூரிகள், கார் சாம்பியன் கார்த்திகேயன், தென் இந்தியாவின் மான்செஸ்டர், கலைவண்ணம் சிலைவண்ணம் கொண்ட பேரூர், கற்பகவிநாயகன், அன்னபூர்ணா இட்லி சாம்பார், பாலக்காட்டு கணவாயின் பசுமையான காற்று, வாழ முதுகெலும்பான விவசாயத்துக்கு முதல் கல்லூரி, மரியாதை அறிந்த மக்கள், இன்றும் ஓடிக்கொண்டு இருக்கும் இந்தியாவின் ஒரே புகைவண்டி (ஊட்டி), எட்டும் தூரத்தில் ஏலகிரி, தொட்டுவிடும் தூரத்தில் தொட்டபேட்டா, பாரதி கண்ட சேரநன்னாட்டிளம் பெண்களுடன்… மார் தட்டி சொல்வேன் என்னை கொங்கு தமிழச்சி என்றே!

சமூக மாற்றம்

ஒரு சமூகம் மாற்றம் பெறுவது கல்வியால் மட்டுமே! ஒருவனுக்குக் கல்வியை அளித்து விட்டாலே போதும்… அவன் அவனையும் அவன் சமூகத்தையும் பாதுகாத்துக் கொள்வான். ஆனால், அதே நேரம் அதற்குத் தகுந்த பாடத் திட்டங்களில் நமக்கு மாற்றம் தேவை என்பதும் உண்மை. நமது பாடத் திட்டங்கள், இன்னும் மெக்காலேயின் எழுத்தர்களை உருவாக்கும் கல்வித்திட்டத்தின் அடிப்படையிலேயே உழன்று கொண்டிருக்கிறது. ஒரு மிகச் சிறந்த அடிமையை எப்படி உருவாக்குவது என்பதுதான் மெக்காலே உருவாக்கி இந்திய சமூகத்துக்குப் பரிசளித்த கல்விமுறை. நாம் அந்த முரணை இன்னும் கடக்காமல் பயணிப்பதுதான் இந்த நூற்றாண்டின் மிகப்பெரிய கொடுமை. இப்போது சமச்சீர் கல்வி குறித்த விவாதத்தில் நாம் எல்லோரும் குதித்திருக்கிறோம், ஆனால், அடிப்படைக் கல்வி மற்றும் கல்விச் சூழல் குறித்த எந்த விவாதக் களங்களையும் மேடைகளையும் நாம் உருவாக்குவதே இல்லை. இப்போது நம்மில் பலர் உரையாடிக் கொண்டிருக்கிற சமச்சீர் கல்வி குறித்த விவாதங்கள் அரசியல் முடிவுகள் குறித்த விமர்சனங்களாகவும், நம்மையும் அறியாத ஒரு பக்கச் சார்பு உரையாடல்களாகவுமே இருப்பதை ஆழமாகக் கவனிக்கும் போது அறிந்து கொள்ளலாம்.
நமது அடிப்படைக் கல்வி முறையில் காலம் காலமாக ஒரு வியப்பான, மிகக் கொடுமையான முரண் இருக்கிறது. அந்த முரணை நம்மில் பலர் கடந்து வந்திருக்கிறோம். கடக்க முடியாமல் தேங்கிப் போனவர்களாகவும் இருக்கிறோம். அந்த முரண், கல்வியை ஒரு நினைவாற்றல் தொடர்பான திறனாக மாற்றி வைத்திருப்பதில் இருந்து தொடங்குகிறது. நினைவாற்றல் கல்வியின் ஒரு மிக இன்றியமையாத பகுதி என்பதில் எனக்கு மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால், நினைவாற்றலே கல்வி என்கிற ஒரு முரணை நாம் விரைவில் கடந்தாக வேண்டும்.
கல்வி என்பதை பொருளீட்ட உதவும் கருவி அல்லது வாழ்க்கையின் பொருட் தேவைகளை எதிர்கொள்ள நாம் கண்டறிந்த ஒரு தகுதி என்பது மாதிரியான ஒரு பிம்பத்தை நமது அறிவுலகமும் அரசும் கட்டமைத்திருக்கின்றன. கல்வி உறுதியாகப் பொருளீட்ட உதவும் ஒரு கருவிதான் என்பதை நாம் ஒப்புக் கொண்டாலும், அடிப்படைக் கல்விக்குப் பொருளீட்டுவதை விட மிக முக்கியமான ஒரு தேவை இருக்கிறது. அதுதான் சமூக மாற்றம்.

சமுக மாற்றத்தில் எனது பங்கு 

bharathi

‘அன்னசத்திரம் ஆயிரம் நாட்டல்… அதனிலும் ஆங்கோர் ஏழைக்கோர் எழுத்தறிவித்தல்…’ என் பாரதி எங்கோ, என்றோ சொன்னது கனவிலாட… இன்று வரை அதை நனவாக்க
என்னால் முயன்ற முயற்சியை செய்து கொண்டு இருக்கிறேன்.
வருடம் ஒரு 12ம் வகுப்பு மாணவர்… படிக்கும் ஆர்வமுவும் வெல்லும்  எண்ணமும் கொண்ட, படிக்க வசதி இல்லாத ஒருவரைத் தேர்வு செய்து அவரின் இளங்கலைப் படிப்பு முழுவதும் எங்கள் குடும்பச் செலவில் எங்கள் நிறுவன முயற்சியில் செய்கிறோம்.
இறைவன் அருளில் அதைப் பன்மடங்காகச் செய்யணும்.

எழுத்தின் இலக்கு

எழுதும் எல்லோருக்கும் உள்ள ஆசைதான் எனக்கும்.
கருவில் இருக்கும் குழந்தையை ஈன்றெடுக்கும் அன்னையின் ஆவலில் நானும்… ஆம். என் கவிதைக் குழந்தையை புத்தகமாக  பிரசுரம் செய்து, ஆசை தீர அள்ளி முகர வேண்டும் என்பதே…

ஒவ்வோர் எழுத்தையும் அன்னையாக ஆராதனை செய்து, நான் பெற்றெடுக்கும் என் கவிதைக் குழந்தை அனைவரின் கையிலும்  தவழ வேண்டும். ஓர் அன்னையாக  அதனை நான் ரசிக்க வேண்டும். என் வரிகளின் வாயிலாக இந்த உலகை காண வேண்டும். ஒவ்வொரு வரிகளும் பெறும் கைதட்டலை உள் வாங்கி உணரவேண்டும். என் கவிதைக் குழந்தையை எல்லோரும் ரசிக்கும் பொழுது… பிணியில்லா உலகும், பசியில்லா வாழ்வும், குறைவில்லா கல்வியும் எல்லோருக்கும் எப்போதும் கிடைக்க வேண்டும் என்று எல்லாம் வல்ல இறைவனை வேண்டி, நன்றி சொல்கிறேன்.

Image courtesy:

http://www.thenewsminute.com/

http://imgkid.com/

http://wallpaperjpeg.com/

http://upload.wikimedia.org/

http://www.goodluckkitchen.com/

படிக்க…

ஸ்டார் தோழி – 1

ஸ்டார் தோழி – 2

ஸ்டார் தோழி – 3

ஸ்டார் தோழி – 4

ஸ்டார் தோழி – 5

ஸ்டார் தோழி – 6

ஸ்டார் தோழி – 7

ஸ்டார் தோழி – 8

ஸ்டார் தோழி – 9

ஸ்டார் தோழி – 10

ஸ்டார் தோழி – 11

ஸ்டார் தோழி – 12

ஸ்டார் தோழி – 13

ஸ்டார் தோழி – 14

ஸ்டார் தோழி – 15

ஸ்டார் தோழி – 16

ஸ்டார் தோழி – 17

ஸ்டார் தோழி – 18

13

நூல் அறிமுகம் – 11 – செல்லமே…

Chellamae_Wrapper

குழந்தை வளர்ப்பை ‘கலை’ என்று சொல்கிறார்கள் மேற்கத்திய நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆங்கிலத்தில் இது ‘The art of Parenting’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதற்காகவே சிறப்பு வகுப்புகள், முகாம்கள் என்று பெற்றோருக்கு பல பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. இப்போது இந்தியாவிலும் ‘குழந்தை வளர்ப்புக்கலை’க்கான அழுத்தமான தேவை ஏற்பட்டிருக்கிறது.

இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை கூட இந்தியாவில் குழந்தை வளர்ப்பு குறித்து பெரும்பாலான பெற்றோர் கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் இருந்தது. காரணம், அன்றையச் சூழலில் நிலவி வந்த கூட்டுக் குடும்ப வாழ்க்கை! வீட்டில் இருக்கும் பெரியவர்கள் குழந்தை வளர்ப்பை தங்கள் கையில் எடுத்துக் கொண்டார்கள். இருக்கிற குழந்தைகளோடு சேர்த்து புதிதாக பிறக்கிற குழந்தையையும் அனாயசமாக வளர்த்தார்கள். பார்த்துக் கொள்ள அத்தை, சித்தி, பாட்டி, பெரியம்மா என்று எத்தனையோ பேர் இருந்தார்கள். குழந்தைகள் தஞ்சமடைய பெற்ற தாய்மடி மட்டுமில்லாமல் இப்படி எத்தனையோ அம்மாக்களின் மடியும் காத்திருந்தன. இன்றைக்கு தனிக்குடித்தனம், தம்பதி இருவரும் வேலைக்குப் போக வேண்டிய நிர்ப்பந்தம், தடதடத்து ஓடும் இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கை என்று மாறிவிட்ட சூழலில் குழந்தை வளர்ப்பை கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தில் நாம் ஒவ்வொருவருமே இருக்கிறோம். அதற்கு வழி காட்டுகிறது ‘செல்லமே…’ என்கிற இந்நூல்.

பிரசவம் தொடங்கி குழந்தைக்கு விவரம் தெரியும் வயது வரை குழந்தைகளோடு பழகுவது, அவர்களைப் புரிந்து கொள்வது, வழிநடத்துவது, கற்றுக் கொடுப்பது… என எத்தனையோ அம்சங்களை நேர்த்தியாக சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறார் இந்நூலாசிரியர் எஸ்.ஸ்ரீதேவி. ‘கூட்டுக் குடும்பங்கள் அருகி, தனிக் குடும்பங்களில் குழந்தை வளர்ப்பு என்பது மிக சிக்கலான விஷயமாகி வருகிறது. பெரும்பாலான பெற்றோர் தங்களது எதிர்பார்ப்பு அல்லது ஆசைக்கேற்ப குழந்தையை உருவாக்கும் முயற்சியில் களத்தில் இறங்குகின்றனர். இந்த வளர்ப்பு முறையில் குழந்தைகள் சந்திக்கும் இடர்களைப் பற்றி அவர்கள் சிந்திப்பதில்லை. இதனால், காலப் போக்கில் பெற்றோர் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு மத்தியில் உருவாகும் புரிதல் இன்மை எனும் சுவர் இறுக்கமாகி இந்த உறவை கசப்பாக்குகிறது. அடிப்படை வளர்ப்பு முறையில் உண்டாகும் பிரச்னை அவர்களது கடைசி நாள் வரை துயரத்தை சுமந்து செல்கிறது. இந்தச் சுவர்களை உடைக்க விரும்பினோம்…’ என்று இந்நூலின் முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார் எஸ்.ஸ்ரீதேவி. அதைச் செய்வதற்காக ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் மெனக்கிடவும் செய்திருக்கிறார்.

‘குழந்தைகள் காலை உணவைத் தவிர்க்கக் கூடாது’, ‘குழந்தைகளுக்கு அப்பாவின் நேரம் தேவை’, ‘கவனக் குறைபாட்டை கவனியுங்கள்’ என்று ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் குழந்தை வளர்ப்பில் பெற்றோர் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய பல்வேறு அம்சங்களை புள்ளிவிவரங்களுடன் பட்டியலிடுகிறார் நூலாசிரியர். அதோடு, சம்பந்தப்பட்ட பிரச்னைகளுக்கு டாக்டர், கல்வியாளர், உணவு ஆலோசகர், அழகுக்கலை நிபுணர், கல்வியாளர், இயறகையியலாளர் என பல்வேறு நிபுணர்களிடம் கருத்துகளையும் சேர்த்து தொகுத்திருக்கிறார். அத்தியாயங்கள் குழந்தைகள் தொடர்பாக குட்டிக் குட்டிக் கவிதைகளுடன் தொடங்குவது அழகு!

‘வீடு முழுவதும்

உடைந்த கண்ணாடிச் சில்லுகள்

சுவரில் அப்பாவின் தடித்த வார்த்தைகள்

கொடியில் அம்மாவின் உறைந்த கண்ணீர்

பாதித் தூக்கத்தின் இடையே

வெடித்து அழ வேண்டுமென தோன்றுகிறது…’ என்று தொடங்குகிற அத்தியாயம் எளிதாக அத்தியாயத்துக்குள் ஈர்த்துவிடுகிறது.

இந்நூலைப் படைத்திருக்கும் எஸ்.ஸ்ரீதேவி, பத்திரிகை உலகில் 12 ஆண்டுகால அனுபவம் உள்ளவர். ‘சங்கவை’ என்ற பெயரில் கவிதைகள் படைப்பவர். கல்வி, சுற்றுச்சூழல், குழந்தைகள் மற்றும் கிராமம் சார்ந்த விஷயங்களில் ஆர்வமுள்ளவர். இதுவே இவருடைய முதல் புத்தகம்.  ‘செல்லமே…‘ தொடராக குங்குமம் தோழியில் வந்தபோதே வாசகர்களின் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

குழந்தை வளர்ப்பு என்பது அற்புதமான கலை. ஒரு குழந்தையை உடலாலும் உள்ளத்தாலும் வளமாக வளர்த்து, கல்வியறிவு பெற வழிகாட்டி, ஆளாக்கி, சமூகத்தில் உயர்ந்த மனிதராக ஆக்க வேண்டிய மாபெரும் பொறுப்பு  பெற்றோருக்கு இருக்கிறது. அதற்கு உதவுகிறது இந்நூல். சுருக்கமாக, ‘முழுமையான குழந்தை வளர்ப்பு வழிகாட்டி.’

நூல்: செல்லமே…

ஆசிரியர்: எஸ்.ஸ்ரீதேவி

விலை: ரூ.125/-

வெளியீடு: சூரியன் பதிப்பகம், 229, கச்சேரி ரோடு, மயிலாப்பூர், சென்னை – 600 004.

விற்பனைப் பிரிவு தொலைபேசி: 044-4220 9191 Extn.21125.

மொபைல்:7299027361.

இ-மெயில்: kalbooks@dinakaran.com

பிற நூல்கள்…

நூல் அறிமுகம் – 1 

நூல் அறிமுகம் – 2

நூல் அறிமுகம் – 3

நூல் அறிமுகம் – 4

நூல் அறிமுகம் – 5

நூல் அறிமுகம் – 6 

நூல் அறிமுகம் – 7

நூல் அறிமுகம் – 8

நூல் அறிமுகம் – 9

நூல் அறிமுகம் – 10

என் எண்ணங்கள் – 2

11148699_638050609662133_4551634551226092324_n

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

‘இந்தியாவை ஆண்ட மன்னர்களின் ஆட்சியின் கீழ் உள்ள இடங்களின் வரைபடங்கள்’னு மேப் பார்க்கும் போது எல்லாத்துலேயும் தமிழ்நாடு மட்டும் விட்டு வளைஞ்சு போயிருக்கும். சின்ன பிள்ளையில் நினைச்சுருக்கேன்… ‘ஏன் தமிழ்நாட்ட மட்டும் பிடிக்காம விட்டுட்டாங்க’ன்னு. இப்போ புரியுது… யாருமே தமிழ்நாட்டுக்கு வராமதான், நம்ம மக்களுக்கு குறுகிய மனப்பான்மை அதிகமா இருக்கு!!

map

உலகம் முழுதும் ஃபேஸ்புக் மூலம் பெரிய பெரிய புரட்சியெல்லாம் அரங்கேற, இங்க உள்ள மனுஷங்க புத்தி மட்டும் ஓடிப்போன டீச்சர் கிட்டேயும், ரெண்டு பேரை லவ் பண்ணின பொண்ணுன்னு சொல்லி திட்டவுமே முழு ஒத்துழைப்பு கொடுக்கறாங்க. இதில் என்ன விஷயம்னா இவங்க ஷேர் பண்ணின படங்கள் எதுவுமே உண்மையானது இல்லை. ஒரு விஷயத்தை பேசும் போது ஆயிரம் முறை வேணாம்… அட்லீஸ்ட் ஒரு முறையாச்சும் ஆராய்ந்து கூடவா பார்க்கக் கூடாது.. என்ன ஒரு மோசமான குறுகிய புத்தி!

எங்கோ ஒரு செய்தி வெளியில் வர, அதற்குப் பொருத்தமாக ஏதோ ஒரு பெண்ணின் படத்தை எவனோ வெளியிட, செம்மறியாட்டு கூட்டம் போல கூட்டம் கூட்டமாக பகிரும் அறிவிலிகள்… இப்படிப் பகிரும் போது கிண்டல் செய்யும்போது மற்றவர்கள் மனதில் இவர்கள் மேல் உள்ள மரியாதையும் போய் விடும் என்பது கூட தெரியாமல் இருப்பது ஆச்சரியம்தான்.

இப்படியாக அடுத்த தலைமுறையை பாழாக்கி விடுவதில் ஒவ்வொருவரும் பங்கெடுத்துக்கொண்டிருப்பதை அறியாமல், யாரையோ குறை சொல்வதாக நினைத்து தங்கள் வாரிசுகளின் மனதில் விஷத்தை தூவிக்கொண்டு இருக்கிறது இன்றைய தலைமுறை. எங்கே மோசமான செய்திகள் கிடைக்கும் என்று அலையும் கூட்டம்…

ஒரு பெண், கிராமத்தில் உள்ள குழந்தைகளுக்கு கல்வி புகட்டி ஒரு கிராமத்தையே மாற்றியதாக ஒரு செய்தி… அதைப் பகிர, அதற்கு நல்ல வாழ்த்து சொல்ல ஒருவரும் இல்லை. ஆனால், தவறான செய்திக்கு முண்டியடித்துகொண்டு அறிவுரை சொல்லும் அறிவில்லாக் கூட்டம்…

நல்லது செய்யாவிட்டாலும் அடுத்த தலைமுறையை கெடுத்து குட்டிச்சுவர் ஆக்கி விட்டுடாதீங்க. அதில் உங்க பிள்ளைங்களும் இருப்பாங்க…

***

water

நேத்து ஒரு கோயிலுக்குப் போனோம் போற வழி பயங்கற ரிமோட் ஏரியா. ரோடு சரியில்ல. மக்கள் விறகு வெட்டி தலையில தூக்கிட்டு போறது… குடத்தை தூக்கிட்டு நடந்தே போறதெல்லாம் பார்த்தேன்.
.
காடு மாதிரி ஏரியா, அங்கேயும் கூட ரோட்டு மேலயே ஒரு டாஸ்மாக். குடிக்க பத்து பேர். அடடடா… நம்ம கவர்ன்மென்ட்ட அடிச்சுக்கவே முடியாது. மக்கள் மேல எவ்ளோ பாசம்? எது இருக்கோ இல்லையோ பேசிக் நீட் இருக்கு!!!

***

பெண்ணை கேவலப்படுத்துவது மட்டுமே ஆண்மை என்று சொல்லிக் கொடுத்தது யாராக இருக்கும்?

வஞ்சம் இல்லாதிருத்தல், கோபம் கொள்ளாமை, புறம் பேசாமை, தவறை மன்னித்தல் இதுதான் ஆண்மை.

இன்றைக்கு இன்னொரு பெண்ணை பற்றின செய்திதான் இங்கே! அம்மா பொண்ணே எங்கே இருந்தாலும் சீக்கிரம் செத்துடு… அப்போதான் நீ நல்லவளாம் எல்லோருக்கும் நிம்மதியாம்!

***

வாசிக்க…

என் எண்ணங்கள் – 1

என் எண்ணங்கள்

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

ஷர்மிளா ராஜசேகர்

இங்க மட்டும் ஏன் இப்டி?

பாண்டிச்சேரில இருந்து வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட்… கேட்ட ஒரு முக்கியமான கேள்வியும் கிடைத்த பதிலும்!

‘பாண்டிச்சேரிலயும்தான் தெருவுக்கு தெரு தண்ணி கடை இருக்கு. ஆனா, அங்க குடிச்சுட்டு ரோட்டுல விழுந்து கிடக்கறதெல்லாம் இல்ல. இங்க மட்டும் ஏன் இப்டி இருக்கு?’

அங்க கிடைக்கறதெல்லாம் தரமானதா இருக்கும். குவாலிட்டியானது மட்டும்தான்… இங்க கிடைக்கறதெல்லாம் பட்ட சாராயம்… லிவர் அஃபெக்ட் ஆகும். டைரக்ட்டா சிறுமூளையை பாதிக்கும். அதனாலதான்!!!

என்ன பண்றது… குடிச்சுட்டு கிடங்க ‘போற’ வரைக்கும்.

drunkard

ஒரே ஒரு டவுட்!!!

ஒரு டீச்சர் போட்டோ போட்டு இஷ்டத்துக்கு ஸ்டேடஸ் வந்தாச்சு. இன்னும் கூட வருது… ஓகே..!

அந்த போட்டோவைப் பார்க்கும் போதே நம்ம பொண்ணு மாதிரி இல்லைன்னு யாருக்கும் தோணலையா?
சரி… நம்ம தமிழ் பொண்ணு… உலகம் முழுதும் பரவும் செய்தியாச்சே… தப்பே பண்ணினாலும் அதை அசிங்கப்படுத்தறது தப்புன்னு யாருக்கும் நினைக்க தோணலையா?
அடுத்த நாட்டு பொண்ண பத்தி கூட நம்ம தொப்புள் கொடி உறவு அது இதுன்னு டயலாக் பேசினவங்க எல்லாரும்… நம்ம வீட்டு பொண்ணு தப்பு பண்ணினா மறைக்கறோம்… சரி! நம்ம தமிழ்ப் பொண்ணு ஆசைப்பட்டுடுச்சு, இருக்கட்டும்ன்னு நினைக்க கூடாதா? நல்ல விஷயங்களை பரப்பலாம்… நம்ம வீட்டு விஷயத்தை உலக அளவில் நாமே அசிங்கப்படுத்திக்கறது சரியா?

ஏன் எல்லோருக்கும் இப்படி ஓர் எண்ணம் வரலை?

இதுதான் இந்தியா? 

india

‘இந்தியா என்பது நம் தாய்நாடு. இந்தியர் அனைவரும் உடன்பிறந்தவர்கள். உணவு, மொழி, உடை வேறு வேறு என்பதைத் தவிர நம் எண்ணங்கள் ஒன்றே. இதுதான் இந்தியா’ என்று தாரக மந்திரம் போல சொல்லப்பட்டது.

நாட்டுக்குள்ளேயே கொடூரமாக அடித்து தீ இட்டு கொன்று போடும் அளவுக்கு கொடூர புத்தி கொண்டவர்களா உடன்பிறந்தவர்கள்! அப்படி கொடூரமாக தாக்கும் அளவில் தேச துரோகிகளாகவோ, தீவிரவாதிகளாகவோ இல்லாத பட்சத்தில் இவ்வளவு கொடுமைப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் என்ன வந்தது?

இதைக் குறித்து கேட்கவோ கண்டிக்கவோ அக்கறை இல்லாத மத்திய அரசு… இது குறித்தான முன்னெச்சரிக்கை ஆந்திர அரசின் சார்பில் அளிக்கப்பட்டும் அதை கிராம மக்களிடம் சரியான வகையில் கொண்டு சேர்க்கத் தவறிய கையாலாகாத மாநில அரசு.

சரியான வேலை வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க இயலாத அரசின் தலைமையின் கீழ் இருக்கும் மக்கள் பிழைப்புக்கு வழி தேடி கொடூரமான நிலையில் உயிரை விடும் நிலையில் தள்ளப்பட்ட கொடூரம்.

எதுவாக இருந்தாலும் முதலில் இழப்பீடு என்ற பெயரில் பணத்தை கொடுத்து மக்களை வாய் மூட வைக்கும் அரசின் தந்திரம்… ஓட்டுக்காக இன, ஜாதி வெறியைத் தூண்டி விட்டு மக்களை பிரித்தே வைத்திருக்கும் கட்சிகள்… எந்த வகையில் அரசியல் ஆதாயம் தேடலாம் என்ற கட்சிகளே வளர்ந்திருப்பது மிகப்பெரிய சாபம்.

வேற்று நாட்டில் இப்படி ஒரு கொடுமை நடந்ததற்க்கு பொங்கிய மக்கள் சொந்த மக்கள் அடிபடுவதை கண்டும் அரசினை எதிர்த்து ஒரு வார்த்தை பேச இயலாத சூழ்நிலை.

அதிகாரத்தில் இருக்கும் அரசினை கேட்க திராணி இல்லாத மக்கள் இருக்கும் போது இது போன்ற பொம்மை அரசுகளுக்கு முடிவே இல்லை..!

Image courtesy:

http://disco-vigilantes.blogspot.in/

http://www.hinduhumanrights.info/

நூல் அறிமுகம் – 10 – கவர்னரின் ஹெலிகாப்டர்

kavarnarin helicopter

து உரையாடலோ, எழுத்தோ… சுற்றி வளைத்து, நீட்டி முழக்கிச் சொல்லாமல் நேரடியாக ஒரு விஷயத்தைச் சொல்வதில் முக்கியமான சிரமம் ஒன்று இருக்கிறது. கேட்பவருக்கோ, படிப்பவருக்கோ அந்த நேரடித் தன்மை அல்லது எளிமை சுவாரஸ்யமாக இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால், அவை கவனிக்கப்படாமல் கடந்து போய்விடும் அபாயம் இருக்கிறது. எந்த மொழியாக இருந்தாலும், இலக்கியத்தின் எந்த வடிவமாக இருந்தாலும் ஒரு படைப்பு எளிமையாக, அதி சுவாரஸ்யமாகச் சொல்லப்படும் போதுதான் மக்களைச் சென்றடைகிறது… எழுதிய படைப்பாளனும் மக்களால் கொண்டாடப்படுகிறான். அந்தக் கலை இந்நூலாசிரியர் எஸ்.கே.பி. கருணாவுக்கு இயல்பாகக் கை வந்திருக்கிறது.

‘ஒரு கர்பிணிக்கு பேருந்தில் தன் இருக்கையை விட்டுக் கொடுத்தது’, ‘விவசாயியின் விளைந்த நிலத்தில் மத்திய அரசுக்கு சொந்தமான பிரம்மாண்ட பைப் விழுந்தது’, ‘படிக்கிற காலத்தில் சைக்கிள் தொலைந்து போனது’, ‘ஆஸ்திரேலியாவுக்குப் போய் திமிங்கிலத்தைக் கடலில் பார்த்தது’… இப்படி இந்நூலில் இடம் பெற்றிருக்கும் எல்லா கட்டுரைகளையுமே ஒற்றை வரி கருக்களுக்குள் சுருக்கிவிடலாம். அதையும் தாண்டி அந்தச் சம்பவங்கள் தரும் தரிசனம், நாம் அருகில் இருந்து பார்ப்பது போல, நமக்கே நடந்தது போல உணர வைக்கும் சொல்லாடல் தன்மை, நிகழ்வுகள் ஆகியவையே இத் தொகுப்பை மிகவும் கவனிக்கத்தக்க ஒன்றாக மாற்றியிருக்கின்றன.

இந்நூலில் இடம் பெற்றிருக்கும் எல்லா கட்டுரைகளும் கடினமான கட்டுரைத்தன்மையைக் கொண்டிராமல், புனைவுக்கான வடிவத்தைக் கொண்டிருப்பது இதன் மற்றொரு சிறப்பு. உண்மைச் சம்பவங்களை அவற்றுக்கான அழுத்தம் குறையாமல் ஆசிரியர் தன் மனவோட்டத்தோடு கூடிய அழகு தமிழில், வாசகனை வெகு எளிதாக ஈர்த்துவிடும் மொழியில் முன் வைக்கிறார். படிக்கப் படிக்க பக்கங்கள் வேக வேகமாகப் புரள்கின்றன. சிலோனிலிருந்து (இலங்கை) திருவண்ணாமலைக்கு வந்த ‘சண்டைக்காரர்கள்’, ‘சைக்கிள் டாக்டர்’, ‘பிரியாணிக்காக பின்னால் சுற்றும் ஹெட்கான்ஸ்டபிள்’, ‘எழுத்தாளர் சுஜாதா’, ‘கவர்னரின் பைலட்’, ‘புரொபசர் பசவராஜ்’, ‘கையில் கசங்கிய பத்து ரூபாய் நோட்டை அழுத்திவிட்டுப் போன மூதாட்டி’… என நூலைப் படித்து முடித்த பிறகும் ஒவ்வொரு பாத்திரமும் மனதில் நிலைத்து நிற்கிறார்கள். உச்சக்கட்டமாக ‘கவர்னரின் ஹெலிகாப்டர்’ என்று இரு அத்தியாயங்களாக எழுதப்பட்டிருக்கும் கட்டுரைகள்… ஒரு சாமானியனுக்கும் அரசு இயந்திரத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளியை அப்பட்டமாகாச் சொல்லிச் செல்கின்றன.

எளிமைதான் தன் எழுத்தின் அடிநாதம் என்றாலும், எஸ்.கே.பி.கருணா, வாழ்க்கையின் யதார்த்தமான பக்கங்களைச் சொல்லும் போது வெகு அநாயசமாக சில வரிகளைக் கையாள்கிறார். உதாரணமாக, ‘ஆகிஸிடெண்ட் என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடன், எனக்கு நெஞ்சமெல்லாம் பரவசம் வந்து நிறைத்தது’. இந்த வரியைப் படிக்கும் போது அதிர்வைக் கொடுத்தாலும், ‘மதுரை வீரன்’ என்கிற ஆளுமையைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளும்போது அதற்கான நிறைவு நமக்குக் கிடைத்து விடுகிறது. ‘அது எப்படி மனைவியும், மகனும் வெளியூர் சென்றிருக்கும் சில நாட்களிலேயே நம்முடைய வீடுகள் வாழுமிடம் என்பதிலிருந்து வெறுமனே வசிப்பிடமாக மாறி விடுகிறது?’ என்ற வரி குடும்பஸ்தர்கள் அனைவருக்குமாக எழுதப்பட்ட பொது வரியாக உருக்கொள்கிறது.

இந்நூலில் இடம் பெற்றிருக்கும் கட்டுரைகள் நம்மை நாமே சுயமாக சில கேள்விகளைக் கேட்டுக் கொள்ள, அவற்றுக்கான விடைகள் எப்படிப்பட்டவையாக இருந்தாலும் அலசி ஆராய, ஒரு புதிய யதார்த்தத்தை அறிந்துகொள்ளத் தூண்டுபவை. யாரோ ஒருவர், தன் மன ஓட்டத்தை தன் பார்வையில் முன் வைத்த கட்டுரைகள் என ஒதுக்கித் தள்ள முடியாதவை. ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் ஒரு புதிய படிப்பினை, அனுபவம் வாசகருக்குக் கிடைக்கும் என்று உத்தரவாதமளிக்கும் தொகுப்பு இந்நூல். சரளமான, சுவாரஸ்யமான வாசிப்பனுபவத்தைத் தரும் ‘கவர்னரின் ஹெலிகாப்டர்’ என்ற இந்நூல் எஸ்.கே.பி. கருணாவுக்கு பரந்த இலக்கியப் பரப்பில் அவர் எடுத்து வைத்த முதல் அடி என்றே தோன்றுகிறது. அவர் புனைவும் கட்டுரைகளுமாக நிறைய எழுத வேண்டும்… அவற்றை எதிர்பார்த்து, வாசித்துத் தீர்க்கும் பேரார்வத்துடன் நிறைய வாசகர்கள் காத்திருக்கிறார்கள் என்பது மறுக்க முடியாத நிஜம்.

  • பாலு சத்யா

நூல்: கவர்னரின் ஹெலிகாப்டர்

ஆசிரியர்: எஸ்.கே.பி.கருணா

வெளியீடு: வம்சி புக்ஸ், 19, டி.எம்.சாரோன், திருவண்ணாமலை – 606 601.

தொலைபேசி: 9445870995, 04175-251468.

விலை: ரூ.200/-.

பிற நூல்கள்…

நூல் அறிமுகம் – 1 

நூல் அறிமுகம் – 2

நூல் அறிமுகம் – 3

நூல் அறிமுகம் – 4

நூல் அறிமுகம் – 5

நூல் அறிமுகம் – 6 

நூல் அறிமுகம் – 7

நூல் அறிமுகம் – 8

நூல் அறிமுகம் – 9

நூல் அறிமுகம் – 7

wrapper375

மிச்சமென்ன சொல்லுங்கப்பா

கி.பி.அரவிந்தன்

‘ஈழத்தமிழரின் வாழ்விலும் இருப்பிலும் இன்று என்னதான் மிஞ்சியுள்ளது? அந்தக் குழந்தைக்குச் சொல்வதற்கு அப்பனிடமும் மிச்சம் மீதம் என்ன இருக்க முடியும்?

பொய்யையும் புனைகதையையுமா எடுத்துரைக்க முடியும்?

அறுபதாண்டுகளுக்கும் மேலாக அறவழியிலும் ஆயுத வழியிலும் தொடர்ந்த ஈழத்தமிழரின் அரசியல் கோரிக்கைக்கான போராட்டம் 2009ல் முள்ளிவாய்க்காலில் சிதைவுற்றது.

அறவழிப் போருக்கும் ஆயுதவழிப் போருக்கும் இடையேயான பிரரிப்பும் தொடுப்பும் 1970ம் ஆண்டில் முகிழ்ந்த ஓர் இளந்தலைமுறையால் முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தது.

70ம் ஆண்டு இளந்தலைமுறையைச் சேர்ந்த ஒரு போராளியாகவும் கவிஞனாகவும் அந்த்த் தலைமுறையினருடன் இணைந்து நான் கண்ட கனவுகளும் அவற்றின் மீதிகளும்தான் இக்கவிதைகள்…’

கவிஞர் கி.பி.அரவிந்தன், இந்நூலின் முன்னுரையில் சொல்லியிருக்கும் இந்தக் குறிப்புகளே இக்கவிதைத் தொகுப்பை அறிமுகம் செய்யப் போதுமானவை. பெரும்பாலான கவிதைகளின் அடிநாதம் துயரம் தோய்ந்ததாக இருக்கிறது. கவிதை வரிகளோ அத்துயரத்தை ஏற்படுத்திய சூழலின் மீது நம்மை கோபம் கொள்ள வைக்கின்றன.

எழுத்தாளர்கள் வ.கீதா மற்றும் எஸ்.வி.ராஜதுரை கி.பி.அரவிந்தனின் கவிதைகளுக்கான அணிந்துரையில் இப்படிக் குறிப்பிடுகிறார்கள்… ‘கி.பி.அரவிந்தனின் கவிதைகள் மூன்று வகை அனுபவங்களை உள்ளடக்கியவை: யாழ்ப்பாணத்து அனுபவங்கள்; தமிழகத்தில் வாழ்ந்த இடைக்காலத்து அனுபவங்கள்; அகதி வாழ்வின் பாதிப்புகள் (மேற்கு ஐரோப்பிய அனுபவங்கள்). இக்கவிதைகள் வரலாற்றனுபவங்களில் தோய்ந்து எழுந்தவை மட்டுமல்ல. அவ்வனுபவங்கள் அலாதியான ஒரு கற்பனைத் திறத்தால், பளிங்கு போன்றதொரு தெளிவான மொழியால் சீரமைக்கப்பட்டுப் பண்படுத்தப்பட்டுக் கவிதைகளாக வார்த்தெடுக்கப்பட்டுள்ளன. போராளியின் சோர்வு, அகதியின் மனத்தாங்கல்கள், சிந்திக்கும் எவருக்குமே உண்டாகும் ஐயப்படுகள், தர்ம சங்கடங்கள் – இவை ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்த நிலையை இக்கவிதைகளில் காணலாம்…’

பேராசிரியர் கார்த்திகேசு சிவத்தம்பியோ, ‘ஒரு நாட்டில் வாழுகிற ஒரு இனத்திலுள்ள ஒரு அகதியின் அவலத்தை இனத்தின் அவலமாக, நாட்டின் அவலமாக, உலகின் அவலமாகக் காட்டுகிற திறமை அரவிந்தனுக்குக் கைவந்துள்ளதென்றே கருதுகிறேன்’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

’தன் ஆன்ம நிறைவைத் தேடியும், தன் சகமனிதர்களுக்கு அது இல்லையே என ஏங்கியும் எழுகிற விசும்பலின், கண்ணீரின், அரற்றலின், சினத்தின் வார்த்தைகளாகவே அரவிந்தனின் அனைத்துக் கவிதைகளும் அமைந்துள்ளன. தான் இழந்தவைதாம் ‘தான்’ என்று கண்டுகொண்ட தகிப்பில் சொற்களாக்க் குமைந்து வெடிக்கின்றன’ என்று குறிப்பிடுகிறார் பேராசிரியர் பாரதிபுத்திரன்.

இந்தத் தொகுப்பில் ஏற்கனவே வெளிவந்த கி.பி.அரவிந்தனின் ‘இனி ஒரு வைகறை’, ‘முகம்கொள்’, ‘கனவின் மீதி’ ஆகிய தொகுப்புகளில் இடம் பெற்ற கவிதைகளும், நூலாக்கம் பெறாத கவிதைகளும் இடம் பெற்றுள்ளன.

தொகுப்பிலிருந்து சில கவிதைகள்…

இருப்பு

குளிர் சிரிக்கும்

தோற்றுக் கொண்டிருப்பது

தெரியாமல்

மரங்கள் எதிர்கொள்ளும்

தயங்காமல்

தங்களை நட்டுக்கொள்ளும்

தலைகீழாய்

பட்டுப்போன பாவனையாய்

பனியாய்ப் படிந்து

நளின அழகில்

பரிசோதிக்கும் குளிர்

பின்வாங்கல் வேருக்குள்

சூரியன் வரும்வரை…

***

நெல்லியும் உதிரும் கனிகளும்

வேப்பமர நிழலில்

கொப்பெல்லாம்

காய்க்கொத்தாய்

சாய்ந்து நிற்குமே

பாரமதைத் தாங்காமல்

நெல்லி மரம்

நினைவுண்டா?

கனி உதிர்த்து நிற்குமந்த

நிறு நெல்லி மரத்தில்தான்

காய் சுவைத்தோம்.

சாட்சியமாய்

வாய் சுவைத்தோம்.

காய்த்திருந்தது பார்

தேனடையில் தேனீக்களாய்

கலையாத சுற்றம்போல்

குலைகள்

அப்போது

உன் வயிற்றில் நம் கனி.

இரும்புச் சிறகசைத்து

சாவரக்கன்

வானேறி வருகையிலும்

சின்னி விரலால்* அவனைப்

புறந்தள்ளி

அதனடியில்தானே

வெயில் காய்ந்திருக்க

வேப்பங்காற்றினால் நாம்

தோய்ந்திருந்தோம்.

வான்வெளியை அளந்தபடி

நம் கனவில்.

நெல்லி

இலைக்காம்புதனை

ஒன்றொன்றாய் நீ பொறுக்கி

மடக்கென்று மொக்கொடிக்கும்

மெல்லொலியிலும்

கேட்டது பார்

நம் சுற்றமெல்லாம்

உயிரொடியும் ஓசை

அறியாயா?

அறிந்தோமா நாம்

ஊரொடிந்து

ஊரோடிணைந்த

உறவொடிந்து

உறவின் ஊற்றான

குடும்ப அலகொடிந்து

உதிர்ந்த கனிகளாய்

வேறாகி வேற்றாளாகி

அந்நியமாகும் கதை

காலவெளிதனில் கரைந்த்து

ஒரு பத்தாண்டானாலும்

நெல்லி உண்ட அவ்வையின்

பழங்கதையைச்

சிதறி உருண்டோடும்

நம் வயிற்றுக் கனிகளுக்கு

ஒப்புவிக்கும் போதினிலே

உயிர் பின்னிக் கிடக்குமெம்

காதல்தனை இசைக்கிறது

கண் நிறைத்து வீற்றிருக்கும்

நெல்லி.

நூல்: மிச்சமென்ன சொல்லுங்கப்பா

ஆசிரியர்: கி.பி.அரவிந்தன்

விலை: ரூ.200/-

வெளியீடு: ஒளி, இராயப்பேட்டை, சென்னை-600 014. செல்: 9840231074.

விற்பனை உரிமை: அகல், 348-ஏ, டி.டி.கே.சாலை, இராயப்பேட்டை, சென்னை – 600 014. செல்: 9884322498.

***

தொகுப்பு: பாலு சத்யா

நூல் அறிமுகம் – 6

wrapper373

மழையைப் போலத்தான் நீயும்…

ழைய நினைவுகளை, பரவசத்தை, நண்பர்களை, தோழிகளை, இயற்கையை என எத்தனையோ விஷயங்களை நினைவுகூரும் கவிதைகள். இந்தக் கவிதைகளில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் பல பாடுபொருள்கள் நாம் அனுபவித்தவையாக இருக்கும் என்பதுதான் இந்நூலின் சிறப்பு. வாசகனை அதிகம் கஷ்டப்படுத்தாத எளிய வரிகள்… உவமைகள். ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் பொருத்தமான ஓவியங்கள் தொகுப்புக்கு பலம் சேர்க்கின்றன.

தொகுப்பிலிருந்து சில கவிதைகள்…

சம்பந்தமில்லா

மனக்குழப்பம்.

சட்டென்று தொலைந்து போகிறது

தோளில்

கைவைத்து அழுத்தும்

நட்பில்.

***

தொலைபேசியில்

பேசும்

ஏனைய வாக்கியங்களுக்கிடையே

‘அப்புறம்’

என்ற வார்த்தைதான்

அதிகமாய் உபயோகித்திருக்கிறாய்…

பின்னொரு நாளில்

தெரிந்துகொண்டேன்

அவ்வார்த்தைக்கு

உன் அகராதியில்

காதலென்ற பொருளுண்டென்பதை!

***

வாழ்தலுக்கு

வழிமுறையென்று

ஏதேதோ

பேசினார்கள்…

எவருமே உணர்த்தவில்லை

இயல்பாக இருந்தாலே

போதுமென்பதை!

***

அதிகாலை

மார்கழிக் கோலம்.

அதை நீயே

போடுவது.

மழைத்தூறல் வந்து

மென்மையாய் கலைப்பது…

ஒரே நேரத்தில்

எப்படி மூன்று கவிதை..!

***

நூல்: மழையைப் போலத்தான் நீயும்…

விலை: ரூ.80/-

ஆசிரியர்: ஆர்.சத்தியன்

வெளியீடு: சித்ரகலா பதிப்பகம், அகரக்கடம்பனூர், கீழ்வேளூர் – 611 104. நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்.

தொலைபேசி: 9443382614.

நூல் அறிமுகம் – 5

திருவண்ணாமலை கிரிவலம்

ஒரு தரிசன வழிகாட்டி

wrapper374

‘திருவாரூர்ல பிறந்தா முக்தி; காசியில இறந்தா முக்தி; திருவண்ணாமலையை நினைச்சாலே முக்தி’… இது பல காலமாக தமிழகத்தில் உலாவரும் ஒரு பழைய பழமொழி. அந்த அளவுக்கு கீர்த்தியும் மகிமையும் திருவண்ணாமலை திருத்தலத்துக்கு உண்டு. வெல்லத்தை நாடி வரும் எறும்புக் கூட்டம் போல இந்தப் புண்ணிய தலத்தை ஒவ்வொரு நாளும் பக்தர்கள் கூட்டம் மொய்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது. தமிழகம் மட்டுமல்ல… இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் வெவ்வேறு நாடுகளிலிருந்தும் இந்தப் புனிதத் தலத்துக்கு அன்றாடம் வருகை தரும் பக்தர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கானோர்.

இந்த கையடக்க நூல், திருவண்ணாமலையின் பெருமையை எளிய முறையில் அறிமுகம் செய்கிறது. உதாரணமாக, ‘இப்படிப்பட்ட ஆன்மிகப் பொக்கிஷம் வேறெங்கும் இல்லை. அதற்குக் காரணம் திருவண்ணாமலையில் இருக்கும் மலை. இந்த மலையே சிவலிங்கம். இந்த மலைச்சாரலிலும், அதன் குகைகளிலும் இன்னும் பல்வேறு சித்தர்களும் ஞானிகளும் உலகறியாமல் தங்களை ஒளித்துக் கொண்டு வாழ்ந்து வருகிறார்கள்.’… இப்படி திருவண்ணாமலை பற்றிய பல முக்கிய, பெருமைக்குரிய உதாரணங்களை எளிமையாகத் தருகிறார்கள் இந்நூலை எழுதிய சொ.மணியன் மற்றும் நா.மோகன கிருஷ்ணன்.

இந்தக் கையடக்கப் புத்தகத்தில் அக்னி ஜோதியான சிவன் கல் மலையானது எப்படி, திருவண்ணாமலை கிரிவல முறைகள், மலையைச் சுற்றியுள்ள லிங்கங்கள், புண்ணிய ஸ்தலங்கள் அவற்றின் வரலாறு, திருவண்ணாமலையில் தங்கும் இடங்கள், கட்டணம், சுற்றியுள்ள முக்கிய இடங்கள் அத்தனையும் விவரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மொத்தத்தில் திருவண்ணாமலை செல்ல விரும்புகிறவர்களுக்கு உற்ற வழிகாட்டி இந்தப் புத்தகம்.

நூல்: திருவண்ணாமலை கிரிவலம் – ஒரு தரிசன வழிகாட்டி

ஆசிரியர்கள்: சொ.மணியன் மற்றும் நா.மோகன கிருஷ்ணன்

விலை: ரூ.25/-

வெளியீடு: தங்கத்தாமரை பதிப்பகம், 37, கால்வாய்க்கரைச் சாலை, கஸ்தூரிபா நகர், அடையாறு, சென்னை – 600 020.

தொலைபேசி: +91 73057 76099 / 044-2441 4441/ mail2ttp@gmail.com

தினமுமே லவர்ஸ் டே தான்!

10834995_852988401426969_8795192751527054828_o
பொண்ணு பாக்க வந்தபோது, வழக்கம் போல (இல்ல கேக்கணுமேன்னு ஒரு ஃபார்மாலிட்டி ஃபில் பண்ண) குருவோட அம்மா, “உனக்கு பாடத் தெரிமா”ன்னு கேட்டாங்க… அப்போ நா கேவலமா திருதிருன்னு முழிக்கிறதைப் பார்த்து, குரு அவசர அவசரமா “அதெல்லாம் வேண்டாம், பாடத் தெரிலன்னா பரவால்ல” என்று அபயமளித்தார் பாருங்க, அப்படியே வயித்துல பூஸ்ட் வார்த்த மாதிரி இருந்துச்சு… அப்போதான் எனக்கு அவுரு மேல லவ்வு ஸ்டார்ட்டிங் !
“இந்த ஏற்பாடுகள் எல்லாம் உன் விருப்பப்படி தானே நடக்குது… உனக்கு சம்மதம் என்றால், நிச்சயாதார்த்தம் செய்ய ‘கோ அஹெட்’ சொல்லிடவா அம்மா-அப்பாகிட்ட” – இதுதான் குரு என்னிடம் முதலில் பேசிய வார்த்தைகள்.
ஆஹா, தானே முடிவு பண்ணாமல் நம்ம கருத்தையும் கேக்குறாரே என்று அப்படியே புளகாங்கிதம் அடைஞ்சுட்டேன். அப்புறம் வெச்சாரு டுவிஸ்டு…
“Ok… see you soon… take care … ஹாங்… உன் பேரு என்ன … சாரி… நினைவில்ல” என்றாரே பாக்கலாம். நா அப்படியே ஷாக் ஆகிட்டேன்! இருந்தாலும், அவர் நேரடியா கேட்ட சின்சியாரிட்டில இம்ப்ரெஸ் ஆகிட்டேன்.
இப்படியாக, அவர் மேல ஸ்டார்ட் ஆன காதல் ஸ்டிராங்காச்சு.
அப்புறம் என்ன… மறு நாளே நிச்சயதார்த்தம்தான்!
மறு நாள் அவுங்க அண்ணன் வீட்டுல நிச்சயதார்த்தம், தடபுடலா நடந்தது. நிச்சயம் முடிஞ்ச உடனே ஒரு மணி நேரம் பேச டைம் கிடைத்தது. மொட்டை மாடி… சுற்றி நிறைய மரங்கள்… மறைந்து கொண்டிருக்கும் மாலை சூரியனின் இதமான மஞ்சள் வெயில், அழகிய இளம் ஜோடி (அவ்வ்வ்வ்வ்) அப்டின்னு ஒரே ரொமாண்டிக்கா இருந்தாலும், நாங்க என்னவோ கொஞ்சம் மொக்கயாத்தான் பேசிக்கிட்டோம்.
பேச்சுக்கு நடுவுல அவர், “நா ஒரு டீ டோட்டலர்” (அதாவது எந்த கெட்ட(?!) பழக்கமும் இல்லாதவர்) என்று சொன்னார். அதான் கொயந்த புள்ள மாதிரி இருக்குற மூஞ்சைப் பாத்தாலே தெரியுதே, என்று நினைத்துக் கொண்டு, பின்பாதியை மட்டும் கொஞ்சம் டீசன்டா சொன்னேன்… “உங்களைப் பார்த்தாலே தெரியறது” என்று. அவருக்கு ஆச்சரியம். ’’அட அப்படியா… முகத்தைப் பார்த்தே இதெல்லாம் கண்டுபிடிப்பியா, வெரிகுட்’’ என்றார்.
ஆனா, அவர் என்னை நக்கலடித்தார் என்பது பின்னாளில்தான் தெரிந்தது. அடச்சே… சாச்சுப்புட்டாக மச்சான்.
நிச்சயதார்த்தம் முடிந்த 3ம் மாசம் கல்யாணம். அவ்வளவு நாள் ஒழுங்கா போயிட்டிருந்த டைம், நிச்சயத்துக்கப்புறம் ரொம்ப மெதுவா போற மாதிரிலாம் ஒரே ஃபீலிங்கு. எங்கம்மா வேற ’சமைக்கக் கத்துக்கோ’ன்னு ஒரே நச்சரிப்பு. (ஒண்ணும் கத்துக்கல… சும்மா கிச்சனுக்குப் போய் செஞ்சு வெச்ச சாப்பாட்டை தின்னுட்டு வருவேன், அம்புட்டுதான். ஆனா, சமைக்க கத்துண்ட மாதிரி பில்ட்-அப் எல்லாம் ஓவரா கொடுத்தேன். அதான் நமக்கு கை வந்த கலையாச்சே… ஹிஹி)
ஒவ்வொரு ஞாயிறும் இவர் போன் பண்ணுவார். சண்டேன்னாலே எப்போடா போன் வரும்னு வெயிட் பண்ணுவேன். போன் பெல் அடிச்சா இவர்தான்னு தெரியும். ஓடிப்போய் எடுக்கணும்னு கை பரபரக்கும். ஆனா, எங்கப்பா எங்க எல்லாரையும் ஒரு லுக்கு விட்டுக்கிட்டே, தான் ஃபோனை எடுத்து 2 வார்த்தை பேசிட்டு, இந்தா உனக்குத்தான், மாப்பிள்ளை லைன்ல அப்டினுட்டு குடுப்பார். ’டியர் தகப்பா, உங்க அராஜகத்துக்கு எல்லையே இல்லையா, அது இவருதான்னு தெரியாதா?’ என்ற அர்த்தம் பொதிந்த லுக்க அவருக்கு விட்டுட்டு, நா பேசுவேன். வீட்டுல எல்லாரும் என்னையே பாப்பாங்க. என்ன பேசுறது… அல்ப மேட்டர்லாம் பேசிட்டு (ஒரு 2 நிமிஷம்). போனை வைப்பேன். இருந்தாலும், சந்தோஷமா இருக்கும். இனிமே அடுத்த சண்டேதான். அவ்வ்வ்வ்…
என் பர்த்டேக்கு அவர் அப்போ கிரீட்டிங் அனுப்பினார். எனக்கு அவ்ளோ குஷி. எல்லாருகிட்டயும் பெருமையா காட்டிண்டேன். I still have that 🙂
ஒரு வழியா 3 மாசம் ஓடியது. நாளைக்கு கல்யாணம். இன்னிக்கு ஈவினிங் ரிசப்ஷன். (மாப்பிள்ளை அழைப்புக்கு பதிலா) அவுங்க மண்டபத்துக்கு வந்து இறங்கிய சிறிது நேரத்தில், மணப்பெண் ரூமுக்கு (அட எனக்குத்தான் ) ஒரு மிகப்பெரிய நெருக்கமாகக் கோர்க்கப்பட்ட மதுரை மல்லி ஒரு பந்து வந்தது. என்னோட ஸ்பெஷல் அலங்காரத்துக்காக, என்னவர் வாங்கி வந்தது. எப்புடீ… சும்மாவே நா ஆடுவேன். இவரு வேற இப்படிலாம் சலங்கை கட்டி விட்டா, கேக்கணுமா? அப்படியே ஜிவ்வ்வ்னு ஒரு சந்தோஷம்.
இதுதான் என் ரிசப்ஷன் போட்டோ. அவரு எவ்ளோ ஸ்மார்ட்டா இருக்கார் இல்ல. என் மூஞ்சிதான் சரியில்லை. போட்டோகிராபர் நல்லாவே என்ன எடுக்கல… கிர்ர்ர்ர்
10961810_852951438097332_1657014719_n
மறுநாள் பொழுது புலர்ந்தது. காத்திருந்த அந்த நாள் வந்தே விட்டது. முதல் நாள் ரிசப்ஷன் முழுவதும் ஏதேதோ ஜோக்கடித்து சிரிக்க வைத்துக்கொண்டிருந்தார். என்னைச் சுற்றி இருப்பவர்களுக்குத்தான் டென்ஷன்.  நான் கூலாக நெடுநாள் பழகிய நண்பனை சந்திக்கப் போவது போல் ஜாலியாக ரெடியாகிக் கொண்டிருந்தேன்.
பொதுவாக திருமணத்தில் பல சுவையான நிகழ்வுகள் இருக்கும். மாப்பிள்ளை காசி யாத்திரை செல்வது, பெண்ணின் தகப்பனார் போய், ’என் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொடுக்கிறேன், நீங்கள் திரும்பி வாருங்கள்’ என்று அழைப்பார். ’ஏய் அவரை ரொம்ப தூரம் போக விட்ராதீங்கோடி, சட்டு புட்டுனு கூட்டிண்டு வந்திருங்கோ’ என்று ஜோக்கடித்துக் கொண்டிருந்தேன்.
10979464_852951584763984_1863865551_n
மாலை மாற்றுவது என்பது இன்னொரு குஷியான நிகழ்வு. மணமகன் மற்றும் மணமகளை அவரவர் தாய் மாமன் தோளுக்கு மேல் தூக்கிக் கொள்வார்கள். பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் தன் கழுத்தில் இருக்கும் மாலையைக் கழற்றி, மணமகனுக்குப் போட வேண்டும். அப்போது சரியாகப் போட விடாமல் மணமகனின் மாமன் அவரை இழுத்துக் கொள்வார். இருந்தாலும் சரியாகப் போட்டு விட்டால், ஓஹோ என்று கரகோஷம்தான். அப்புறம் மாப்பிள்ளை, மணப்பெண் கழுத்தில் மாலையிட வரும்போது இதே போல கூத்து நடக்கும். செம்ம ஜாலியாக இருக்கும். நான் அவருக்கு வெரட்டி வெரட்டி மாலையைப் போட்டேனாக்கும். ’சரியா தூக்கு மாமா’ என்று என் மாமாவுக்கு வேறு இன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன் கொடுத்தேன். ஹிஹி…
10927972_852951561430653_933909292_n
10965880_852951568097319_1535254738_n
அப்புறம் ஊஞ்சலில் அமர வைத்து, தம்பதியினருக்கு பாலும் பழமும் கொடுப்பது, பிறகு பச்சைப் பொடி சுற்றுவது என்றெல்லாம் அழகிய சம்பிரதாயங்கள்… ஒரு தட்டு முழுவதும் மஞ்சள், சிவப்பு நிறங்களில் சாதத்தை உருண்டையாக உருட்டி, மணமக்களின் தலையச் சுற்றி, திருஷ்டி கழித்து 4 திசைகளிலும் எறிவார்கள்.
இப்படி எல்லா வைதீக சடங்குகளும் முடிந்து, முகூர்த்த நேரமும் வந்தது. முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களும் நிஜமாகவே கூடி நின்று எங்களை ஆசிர்வதித்தது போல் எனக்கு பூரிப்பு. ஓர் அருமையான தேவ கணத்தில் அவரின் மனையாளானேன்.
10979219_852951558097320_313250869_n
திருமணம் என்பது வாழ்வின் ஒரு முக்கிய அத்தியாயம். அது நல்ல படியாக அமையப் பெற்றவர்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள். எனக்கு அப்படி ஒரு அதிர்ஷ்டத்தைப் பெற வழிவகை செய்த என் பெற்றோருக்கு என் மனமார்ந்த வந்தனங்கள்.
இது பெற்றோர் பார்த்து செய்வித்த திருமணம் என்றாலும், கண்ட நாள் முதல் இன்று வரை அளவற்ற  காதலுடன் வாழ்க்கையைக் கொண்டாடும் எங்களுக்கு, தினமுமே லவர்ஸ் டே தான்!
– வித்யா குருமூர்த்தி

வாசிப்பே எழுத்தைக் கற்றுக் கொடுக்கும்!

nina 3சிறப்புப் பேட்டி – நினா மெக் கானிக்லே

ஓர் இலக்கிய நிகழ்வுக்காக சென்னை வந்திருந்தார் அமெரிக்க எழுத்தாளர் நினா மெக் கானிக்லே (Nina McConigley). இவரைப் பற்றிச் சொல்ல ஏராளமான செய்திகள்..! ‘கௌபாய்ஸ் அண்ட் ஈஸ்ட் இண்டியன்ஸ்’ என்கிற இவருடைய சிறுகதைத் தொகுப்பு 2014ம் ஆண்டுக்கான இரண்டு முக்கிய விருதுகளைப் பெற்றிருக்கிறது. ஒன்று, ‘2014 பென் ஓப்பன் புக் அவார்ட்.’ இன்னொன்று, ‘ஹை ப்ளெயின்ஸ் புக் அவார்ட்.’ சிங்கப்பூரில் பிறந்தவர்… அமெரிக்காவின் வ்யோமிங்கில் (Wyoming) வளர்ந்தவர். ‘கல்ஃப் கோஸ்ட்’ என்கிற பத்திரிகையில் புனைவுகளுக்கான ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர். ‘ஓவன் விஸ்டர்டு கன்சிடர்டு’ என்கிற இவருடைய நாடகமும், ‘க்யூரேட்டிங் யுவர் லைஃப்’ என்கிற சிறுகதையும் அமெரிக்காவில் மிக அதிக கவனம் பெற்றவை. ‘நியூ யார்க் டைம்ஸ்’, ‘மெமரியஸ்’ உள்ளிட்ட பல பிரபல பத்திரிகைகளில் இவரின் படைப்புகள் வெளியாகியுள்ளன. பல விருதுகளையும் பரிசுகளையும் பெற்றவர். நாவல் ஒன்றை எழுதிக் கொண்டிருக்கும் இவர் வ்யோமிங் பல்கலைக்கழகத்திலும், ‘வாரன் வில்சன் எம்.எஃப்.ஏ. ப்ரோக்ராம் ஃபார் ரைட்டர்ஸ்’ஸிலும் எழுதுவது தொடர்பான பயிற்சி அளிக்கும் ஆசிரியராகப் பணியாற்றுகிறார். இனி நினாவுடனான பிரத்யேக பேட்டி…

* உங்களுடைய படைப்புகளில் (மற்றும் பேட்டிகளில்) எப்போதும் நீங்கள் வ்யோமிங்கில் இருப்பதையே விரும்புவதாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறீர்கள். கிராமப்புறத்தின் மேல் உங்களுக்கு இருக்கும் காதல்தான் வ்யோமிங்கை விரும்ப வைத்ததா? அல்லது தனிமையை விரும்புகிற, கூட்டத்திலிருந்து தள்ளி இருக்க பிரியப்படுகிற மனோபாவமா?

இரண்டாவது காரணம்தான் என்று நினைக்கிறேன். என்னை நான் எப்போதுமே தனிமையை விரும்புகிற துறவியாக நினைத்துக் கொண்டதில்லை… கூட்டத்திலிருந்து சற்றே விலகி இருக்க பிரியப்படுகிறவள். வ்யோமிங்குக்கு இடம் பெயர்ந்த போது நான் குழந்தை. அது மட்டும்தான் எனக்குத் தெரியும். இந்த மலைகளோடும் திறந்த வெளியோடும் எனக்கு ஆழ்ந்த உறவு இருப்பதாக நான் உணர்கிறேன். இந்த இயற்கைதான் என்னை வடிவமைத்தது. நகரங்களுக்குப் போவது பிடிக்கும்தான். ஆனாலும், அமைதியான பரந்த புல்வெளிப் பிரதேசத்துக்குத் திரும்புவதையே நான் எப்போதும் விரும்புகிறேன். இது, என் எழுத்துக்கு தூண்டுகோலாக இருக்கும் ஒரு நில இயலும் கூட. இங்கேதான் என்னால் நன்றாக எழுத முடிகிறது.

* முந்தைய கேள்வியின் தொடர்ச்சியாக… மிகப் பெரிய அளவிலும் அடுத்தடுத்தும் நகரமயமாக்கல் உலகமெங்கும் அரங்கேறி வருவதை நாம் பார்க்கிறோம். இந்தியச் சூழலில், கிராமங்கள் வேகமாக மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றிலிருந்து பெரும்பாலான மக்கள் வேலை தேடி இடம் பெயர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். விவசாயம் கணிசமாகக் குறைந்து வருகிறது. இதற்கு எந்தவிதமான தீர்வும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இந்நிலையை நீங்கள் எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?

எந்த அதிகாரத்தின் அடிப்படையில் இது தொடர்பாக நான் பேச முடியும் என்பது எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்தே நான் கிராமப்புறப் பகுதியைச் சேர்ந்தவளாகவே இருப்பதால், அமெரிக்காவிலுமே பல பண்ணைகளும் விளைநிலங்களும் பெரிய நிறுவனங்களால் வளைக்கப்படுவது எனக்குத் தெரியும். மேலும், இது பண்ணை உரிமையாளர்களின் வாழ்க்கையை மிகக் கடினமான காலமாக ஆக்கியிருக்கிறது. மக்கள் நகரங்களுக்கோ அல்லது எண்ணெய் நிறுவனங்களுக்கோ வேலைக்குப் போகிறார்கள். அந்த மக்களுக்கு நன்கு தெரிந்த அல்லது அவர்கள் விரும்புகிற வாழ்வாதாரம் அழிந்து வருவதாக நான் நினைப்பதால் இந்நிலையை நான் விரும்பவில்லை. ஆனால், இதை எப்படிச் சரி செய்ய முடியும் என்பது எனக்கு உறுதியாகத் தெரியவில்லை. ஒருவேளை நான் சிறு பண்ணைகளையும் விளைநிலங்களையும் மட்டும் நேசிப்பதால் தெரியவில்லையோ என்னவோ?

* இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் ‘சார்லி ஹெப்டோ’வுக்கும் (தீவிரவாதிகள் தாக்குதல் நடத்திய ஃபிரெஞ்ச் பத்திரிகை) கருத்துச் சுதந்திரத்துக்குமான பிரச்னையை நீங்கள் எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்? படைப்பாளிகளை காயப்படுத்துவதும் கொல்வதும் மோசமானது. ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். ஆனால், தங்களுடைய கருத்துகள் மூலமாக இந்தப் படைப்பாளிகள் மற்றவர்கள் மீது சுமத்தும் வன்முறை? மற்றவர்கள் உண்மையென்று கருதுகிற விஷயத்தை, நம்பிக்கையை, விருப்பத்தை மற்றும் அவர்களின் வாழ்க்கைமுறையை புண்படுத்த இவர்களுக்கு என்ன அதிகாரம் இருக்கிறது? எங்கே, எப்படி நாம் இந்தக் கோட்டை வரைந்தோம்?

யார் இந்தக் கோட்டை வரைந்தார்கள் என்பதோ அல்லது யார் இந்தக் கோடு இருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தார்கள் என்பதோ எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியாது. நான் தத்துவமேதை வோல்டேர் (Voltaire) சொன்னதை இப்போதும் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன்… ‘‘நீங்கள் சொல்வதை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. ஆனால், அதைச் சொல்வது உங்களுடைய உரிமை என்பதற்கு என் உயிருள்ளவரை பாதுகாப்பளிப்பேன்.’’ அப்படித்தான் நானும் உணர்கிறேன். ஒரு வாசகராக என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத எத்தனையோ புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. ஆனால், ஒரு கருத்தை வெளிப்படுத்துவது எழுத்தாளரின் உரிமை என்பதற்கு எப்போதும் மதிப்பளிக்கிறேன்.

nina 2

* ஆங்கிலத்தில் வெளியாகும் இந்திய எழுத்துகளை நீங்கள் எப்படி மதிப்பிடுகிறீர்கள்? ஆங்கிலத்துக்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பிராந்திய மொழிப் படைப்புகள் உங்களுக்குப் படிக்கக் கிடைத்திருக்கிறதா? தமிழ் மொழியில் எழுதப்பட்ட படைப்புகளோடு உங்களுக்கு நெருக்கமுள்ளதா?

ஆங்கிலத்தில் எழுதும் பல இந்திய எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளைப் படித்திருக்கிறேன். அவர்களின் எழுத்தை நான் நேசிக்கிறேன். வ்யோமிங் பல்கலைக்கழகத்தில் இந்திய இலக்கியத்தையும் கற்பித்து வருகிறேன். மேலும், மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பல எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளையும் கற்றுக் கொடுக்கிறேன். பிரச்னை என்னவென்றால், மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இந்திய எழுத்தாளர்களின் பல புத்தகங்கள் அமெரிக்காவில் கிடைப்பது கடினமாக இருக்கிறது. ஆங்கிலத்தில் எழுதும் இந்திய எழுத்தாளர்களையும் தாண்டி, இந்தியப் படைப்புகளை படிக்க விரும்பும் ஒரு பெரிய வாசகர் வட்டம் இங்கே நிச்சயமாக இருக்கிறது என்றே நினைக்கிறேன். ஆனால், அந்த நூல்களைப் பெற முடியவில்லை. அதிர்ஷ்டவசமாக, நான் சென்னையில் இருக்கும் ‘தாரா புக்ஸ்’ஸில் ஒரு வருடம் வேலை பார்த்திருக்கிறேன். அது பல தமிழ்ப் புத்தகங்களை வெளியிட்டிருக்கிறது. அதே போல, பல தமிழ் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளையும் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டிருக்கிறது. எனவே, தமிழிலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சில புத்தகங்களை படித்திருக்கிறேன். இன்னும் படிக்க வேண்டியது நிறைய!

* ஓர் எழுத்தாளர் எழுதுவதோடு, அரசியல் ஆர்வம் உள்ளவராகவும் தன்னை பாதிக்கும் விஷயங்களை வெளியே பேசுபவராகவும் இருக்க வேண்டாமா? மற்றவர்களின் பிரச்னைகளை புறக்கணித்துவிட்டு, இனிமையான சிறிய கதைகளை எழுதுவதில் மட்டும் ஈடுபடுவது நியாயமானதுதானா?

ஒவ்வொரு எழுத்தாளரும் தாங்கள் எதை எழுத வேண்டும் என விரும்புகிறார்களோ அதை எழுத வேண்டும் என எண்ணுகிறேன். நீங்கள் குடும்பக் கதைகளை எழுத விரும்பினால், அதிலிருந்துதான் உங்கள் படைப்பு வரும் என்றால், அதை நீங்கள் எழுத வேண்டும். ஓர் அமைதியான கதைக்குள்ளும் அபாரமான சக்தி உள்ளது. தனிப்பட்ட முறையில் அதை நான் அறிவேன். அரசியல் மற்றும் கடினமான பிரச்னைகள் தொடர்பான படைப்புகளை எழுத நானும் ஆசைப்படுகிறேன். இனப் பிரச்னை மற்றும் தனித்துவமான படைப்பு இரண்டிலும் எனக்கு ஆர்வம் இருக்கிறது. அவை என் படைப்புகளிலும் பிரதிபலிக்கின்றன. என் கலைதான் நான் செயல்படும் களம். நான் படைப்புலகில் முன் வரிசையில் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், அந்த எழுத்துக்கு ஒரு சக்தி உண்டு. உங்கள் வார்த்தைகளும் நீங்கள் சொல்லும் கதையும் ஓர் உண்மையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும். ஆனால், ஒரு படைப்பை இது போல அல்லாமல் வேறு மாதிரி வடிவமைக்க வேண்டும் என்று சொல்வது சரி என்று நான் நினைக்கவில்லை. மறுபடியும் சொல்கிறேன், ஒவ்வொருவரிடமும் சொல்வதற்கு ஒரு வித்தியாசமான கதை இருக்கிறது.

* இன்றைய தினத்தில் எல்லாமே உலகமயமாகிக் கொண்டிருக்கின்றன… எழுத்தும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. எழுத்தாளர்கள் உலக அளவில், பரந்துபட்ட வாசக கவனம் பெருவதற்காக உலகப் பொதுவான கருக்களை தங்கள் படைப்புகளில் கையாள வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

என்னைப் பொறுத்த வரை, இது ஒவ்வொரு எழுத்தாளரையும் பொறுத்த தனிப்பட்ட விஷயம். உலக முழுமைக்கும் ஏற்ற பொதுவான குடும்பம், போர், காதல் பற்றிய கதைகள் ஆகியவை எங்கு வசிப்பவராக இருந்தாலும் நெகிழ வைக்கும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. தனிப்பட்ட முறையில், நான் எழுதும் போது, இரண்டு பேரை என் வாசகர்களாக நினைத்துக் கொள்கிறேன்… என் அம்மா, அப்பா. அவர்கள்தான் எனக்கு சிறந்த வாசகர்கள், பார்வையாளர்கள். ஒரு பெரிய வாசகர் வட்டம் இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு, அவர்களை திருப்திப்படுத்துவதற்காக நான் எழுதினால் நான் முடங்கிப் போய்விடுவேன். என்னால் எழுத முடியாமல் போய்விடும்.

NM045C

* எழுத்தாளர்கள் மார்கெட்டிங் ஏஜென்டாகவும் செயல்பட வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தங்களுடைய படைப்புகளை சுறுசுறுப்பாக ப்ரொமோட் செய்யும் பலரை பார்க்கவும் முடிகிறது. நூலாசிரியர் தன் படைப்புக்கு வெளியே இப்படி செயல்பட வேண்டும் என எதிர்பார்ப்பதைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? புத்தகம் தொடர்பான மார்க்கெட்டிங்கை, மார்கெட்டிங் குழுவினரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு படைப்புகளைப் படைப்பதில் மட்டும் நாம் கவனம் செலுத்த முடியாதா?

ஆம். இன்றைய காலக் கட்டத்தில் புத்தகங்களை பிரசுரிப்பது என்பது கடினமாகத்தான் இருக்கிறது. பதிப்பகங்கள் வேறு நிறுவனங்களுடன் இணைக்கப்படுகின்றன அல்லது பெரிய நிறுவனங்களின் கீழ் செயல்பட ஆரம்பிக்கின்றன. அமெரிக்காவில், நன்கு அறிமுகமான எழுத்தாளராக இல்லாத பட்சத்தில், விளம்பரங்களுக்காகவும் புத்தகங்களை பெரிய அளவில் எடுத்து செல்வதற்காகவும் தனியாக, கணிசமாக பட்ஜெட் ஒதுக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. என்னுடைய புத்தகத்துக்கு இணையதளங்களில் நிறைய விமர்சனங்களைப் பெற்றேன்… என் புத்தகத்தை ப்ரொமோட் செய்ய ட்விட்டர் மற்றும் ஃபேஸ்புக்கை பயன்படுத்தினேன். புத்தகத்தை சந்தைப்படுத்த அவை முழுமையான அளவில் செயல்பட்டன, புத்தகம் குறித்து செய்தி பரப்பின. இந்த உலகில் ஒரு புத்தகத்தின் இருப்பை உணர்த்த இப்படி அழகான, எளிய வழிகளும் இருக்கின்றன. நூலாசிரியர்கள் எழுதுவதை மட்டும் செய்ய வேண்டும், அதை விளம்பரப்படுத்துபவர்களாக இருக்கக் கூடாது என்பதையே நான் விரும்புகிறேன். அது நடக்கும் என்றுதான் நினைக்கிறேன். என் புத்தகத்துக்காக பல வருடங்களுக்கு நான் எப்படி உழைத்திருக்கிறேன் என்பது எனக்குத் தெரியும். என் புத்தகம் இந்த உலகத்துக்குப் போய்ச் சேர வேண்டும் என்பதற்காகவே, எழுதுவதில் மிக அதிகமான நேரத்தைச் செலவிட்டிருக்கிறேன் என்பதும் எனக்குத் தெரியும். ஆனால், உண்மைநிலை வேறாக இருக்கிறதே!

* சமூக ஊடக வெளி ஒரு தீவிர அச்சுறுத்தலைக் காட்டுவதாகவோ, எழுத்தாளர்களுக்கு ஒரு சவாலாக இருப்பதாகவோ நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

கணிசமாக நேரத்தை வீணடிப்பவை என்கிற அளவில் மட்டுமே அவை எனக்கு சவாலாக இருக்கின்றன. தீவிரமாக எழுதிக் கொண்டிருக்கும் போது, என் ஃபேஸ்புக் கணக்கை மூடிவிடுவேன். அதிகக் கட்டுப்பாட்டோடு இருக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அதே நேரம், சமூக ஊடகங்கள் – குறிப்பாக ட்விட்டரும் ஃபேஸ்புக்கும் ஒரு புதிய சமூகத்தை உருவாக்கியிருக்கின்றன என்றும் நினைக்கிறேன். அற்புதமான எழுத்தாளர்களை, முக்கியமாக இந்தியாவில் இருக்கும் எழுத்தாளர்களை நான் ட்விட்டரில் சந்தித்திருக்கிறேன். நிஜ வாழ்வில் அவர்களுடைய பாதைகளை என்னால் கடந்திருக்கவே முடியாது. இது, தங்களுக்கான ஓர் இடம் இல்லையே என்று நினைக்கும் பெரும்பாலானோருக்கு ‘பண்டோராவின் மாயப் பெட்டி’யைப் (Pandora’s Box) போல திறக்கிறது என்றும் சொல்லலாம்.

* எழுதுவதை சொல்லிக் கொடுக்க முடியுமா? எழுதுவது தொடர்பான படிப்பு நீங்கள் எழுதுவதற்கு உதவியிருக்கிறதா?

பெரும்பாலான எழுத்துகள் உள்ளுணர்வு சார்ந்தவை. சிறந்த எழுத்தாளர்கள் நல்ல வாசகர்கள் என்று நான் எண்ணுகிறேன். எனவே, ஓர் எழுத்தாளருக்கு நான் எதையாவது கற்றுக் கொடுக்கிறேன் என்றால் அது படிக்கச் சொல்வதாக இருக்கும். ஆனால், அமெரிக்காவில் பல்கலைக்கழக அளவில் எப்படி எழுதுவது என்பதைத்தான் நான் சொல்லிக் கொடுக்கிறேன்… பாத்திரப் படைப்பு, எந்தப் பார்வையில் சொல்லப்பட வேண்டும் போன்ற படைப்பின் வடிவம் சார்ந்த சில அம்சங்களை சொல்லிக் கொடுக்கலாம் இல்லையா! கூடவே, எழுத்து தொடர்பான பயிற்சிப் பட்டறையை நடத்தினால் கருத்துகளையும் விமர்சனங்களையும் பெறலாம். என்னுடைய எழுத்துப் பயிற்சி திட்டம் எனக்கு கொடுத்தது உண்மையிலேயே முக்கியமானது… பல எழுத்தாளர்கள் அடங்கிய ஒரு சமூகம். சிலர் வார்த்தைகளே மிக முக்கியமானவை என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், திரும்பவும் சொல்கிறேன்… எழுத்தைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றால் நிறைய வாசியுங்கள்.

* தென்னிந்தியாவுடன் உங்களுக்கு இருக்கும் தொடர்பு என்ன… முக்கியமாக சென்னையுடன்?

என் அம்மா சென்னையில் பிறந்து, வளர்ந்தவர். அவர் புரசைவாக்கத்துக்கு அருகே வாழ்ந்தவர். டவுட்டன் கோரியிலும், ராணி மேரி கல்லூரியிலும், சென்னை பல்கலைக்கழகத்திலும் படித்தவர். வ்யோமிங்கில் வளர்ந்த போதெல்லாம் நான் சென்னையைப் பற்றி நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். எனக்கு மிகவும் நெருக்கமான, நன்கு அறிந்த இடமாக அதை உணர்ந்திருக்கிறேன். பின்னாளில், நான் இங்கே வந்த போது, நான் கேள்விப்பட்டதைப் போலவே நிறைய இடங்கள் எனக்கு மிகவும் பழக்கப்பட்டவை போல இருந்தன. சில வருடங்களுக்கு முன் நான் சென்னைக்கு இடம் பெயர்ந்தேன். பெசன்ட் நகரில் வாழ்ந்தேன். ‘தாரா புக்ஸ்’ஸில் பணியாற்றினேன்… இந்த நகரை நேசிக்க ஆரம்பித்தேன். என்னைப் பொறுத்தவரை சென்னை எனக்கு இரண்டாவது வீடு. இந்நகரத்தின் ஆன்மாவை விரும்புகிறேன். வ்யோமிங்கின் அமைதிக்கும் இதற்கும் சம்பந்தமில்லை. ஆனால், சென்னையில் ஒவ்வொன்றும் கிளர்ச்சியடையச் செய்பவை… உயிர்ப்போடு இருப்பவை.

– பாலு சத்யா

NM055