காதல் ஓவியங்கள்!

கட்டுத்தனமான, உயர்ரகக் காதல்களை சினிமாவில் பார்த்து சலித்துப் போய்விட்டோம்… நாளைக்கு ஒன்றாக பத்து வருடங்களுக்கு காதல் இணைக்கு மாய்ந்து மாய்ந்து கடிதம் எழுதுவதுதான் காதல் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்… ஒருவருக்காக மற்றொருவர் உருகுவதும், உயிர் விடுவதும் கூட இதில் அடக்கம். ஒருவரின் மொத்த வாழ்க்கையையும் மற்றொருவரின் பின்னால் அடகு வைப்பதே காதல் என்று எண்ணுபவர்களும் இருக்கிறார்கள். ஆனால், கொரிய பெண் ஓவியர் புவ்வாங்கின் (Puuung) கருத்தோ வேறாக இருக்கிறது.

‘‘ஒவ்வொருவரோடும் தொடர்புபடுத்தக் கூடிய ஏதோ ஒன்றுதான் காதல். நம் தினசரி நடவடிக்கைகளில், பரபரப்பான வாழ்க்கைச் சூழலில் காதல் வரும் வழிகளை வெகு சுலபமாக கவனிக்கத் தவறிவிடுகிறோம். அதனால்தான் நம் அன்றாட வாழ்க்கையில் காதலுக்கான அர்த்தத்தைக் கண்டுபிடிக்க நான் முயற்சி செய்தேன். அவற்றை ஓவியமாக வடித்தேன்.’’ இப்படிச் சொல்லும் புவ்வாங் வெகு சாதாரணமாக வரைந்த ஓவியங்கள் உலகம் முழுக்க வெகு பிரபலம். ஒவ்வொரு நாளும் நாம் செய்யும் சின்னச் சின்ன விஷயங்களில் காதல் எப்படியெல்லாம் ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை அந்த ஓவியங்கள் பேசுகின்றன.

இவருடைய காதல் ஓவியங்களை http://www.grafolio.com இணையதளத்தில் காணலாம். இங்கே சில ஓவியங்கள் தோழிகளின் பார்வைக்கு…

1

 

3

4

5

6

 

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

 

19

20

21

 

***

ஓவியமாக உயிர் பெற்ற நிர்பயா!

ந்தியர்கள் மறக்க முடியாத பெயர்… டெல்லியில் பாலியல் பலாத்காரத்துக்கு ஆளாகி உயிரிழந்த மாணவியின் கற்பனைப் பெயர்… ‘நிர்பயா’. அதையே தலைப்பாக்கி, சமீபத்தில் ஓர் ஓவியக் கண்காட்சியை டெல்லியில் நடத்தியிருக்கிறார் சென்னை ஓவியர் ஸ்வர்ணலதா.

இவரது கணவர் டெல்லி உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர். டிசம்பர் மாதம் விடுமுறைக்கு டெல்லிக்குப் போயிருக்கிறார் ஸ்வர்ணலதா. அவர்கள் இருந்த இடத்துக்கு இந்தியா கேட் வழியாகத்தான் செல்ல வேண்டும். அது டெல்லி மாணவி பாலியல் பலாத்காரத்துக்கு ஆளாகி இறந்து போன நேரம். அதற்கு எதிராக தினமும் போராட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது. மாணவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள், பொதுமக்கள் கலந்து கொண்ட அந்த போராட்டங்கள் ஸ்வர்ணலதாவை யோசிக்க வைத்தன.

PD1_9541

‘‘இந்தியா கேட்ல நடந்த போராட்டங்களை நேரில் பார்த்தேன். அப்போ எல்லா பத்திரிகையிலும் அதுதான் தலைப்புச் செய்தி. போராட்டத்துல கலந்துகிட்ட எல்லா பெண்கள் முகத்துலயும் ஒரு பயத்தைப் பார்த்தேன். பல பெண்களுக்கு வேலைக்குப் போக வேண்டிய நிர்பந்தம். வேலை பார்த்தாதான் நகர வாழ்க்கையில செலவுகளை சமாளிக்க முடியும். பெண் குழந்தைகளை ஸ்கூலுக்கு அனுப்பிட்டு, பள்ளி நேரம் முடிஞ்சதும் சரியா வீட்டுக்கு வரணுமேன்னு பதைபதைப்போட காத்திருப்பாங்க. ஏன்னா, 3 வயசு, 2 வயசு குழந்தைகள் எல்லாம் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாக ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. இந்தக் கொடுமைகள் கிட்டத்தட்ட ஒரு தொடர்கதை மாதிரி தொடர்ந்து நடக்க ஆரம்பிச்சிடுச்சு. என்னதான் பெண்கள் பாதுகாப்புக்குன்னு சட்டங்கள் வந்துட்டாலும், பெண்களுக்கு ஆதரவா குரல்கள் எழுந்தாலும், பாலியல் கொடுமைகளுக்கு எதிரா போராட்டம் நடந்தாலும் இன்னும் பெண்களோட கஷ்டம் தீரலை. பெண் குடும்பத்தில் ஒரு அங்கம், அவளும் இந்த மனித சமுதாயத்தில் ஓர் அங்கம்னு யாரும் நினைக்கறதில்லை. அவங்களோட கஷ்டங்களை வெளியே கொண்டு வரணும்னு நினைச்சேன்.

வினோதினி, வித்யான்னு தொடர்ந்து பாலியல் பலாத்கார வன்முறைகள்… வெளியே தெரியாம பெண்களுக்கு எதிரா எத்தனையோ கொடுமைகள்… இது பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தணுங்கிறதுக்காக இந்த ஓவியங்களை வரைய ஆரம்பிச்சேன். ஜனவரியிலிருந்து மே மாதத்துக்குள் 37 ஓவியங்கள், 6 சிற்பங்களை உருவாக்கிட்டேன். கண்காட்சியா வைக்கிறதுக்கு டெல்லிதான் பொருத்தமான இடம்னு தோணிச்சு. டெல்லியில இருக்குற ‘இந்தியா ஹாபிடேட் சென்டர்’ (India Habitat Centre) முக்கியமான இடம். அங்கே ஓவியக் கண்காட்சியை வச்சா நிறையபேருக்குப் போய் சேரும்னு நினைச்சேன். ஆனா, அங்கே இடம் கிடைக்கிறது கஷ்டம். அப்ளிகேஷன் போட்டுட்டு, ரெண்டு, மூணு மாசம் காத்திருக்கணும். அவங்க என் ஓவியங்களைப் பாத்துட்டு உடனே கண்காட்சி நடத்த அனுமதி குடுத்துட்டாங்க. அதுதான் ஆச்சரியமான விஷயம்.

970906_187115724777483_1194129611_n

‘நிர்பயா’ ஓவியக் கண்காட்சிக்கு நான் எதிர்பார்த்ததை விட நிறையபேர் வந்தாங்க. சில பெண்கள் ஓவியங்களைப் பாத்துட்டு கண் கலங்கினாங்க. என்னோட ஓவியக் கண்காட்சி வெற்றி அடையறதுக்கு ஊடகங்களின் ஒத்துழைப்பு ரொம்ப முக்கியக் காரணம். இன்னும் இதைத் தொடர்ந்து நடத்த வேண்டி இருக்கு. சொந்த ஊரான சென்னையில ‘நிர்பயா’ கண்காட்சியை ஆகஸ்டுக்குள்ள நடத்தணும்னு முடிவு செஞ்சிருக்கேன். உலக அளவுல இதைக் கொண்டு போகிற திட்டமும் இருக்கு’’ என்கிற ஸ்வர்ணலதா இன்னொரு விஷயத்தையும் அழுத்தமாக வலியுறுத்துகிறார்.

‘‘பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் கொடுமைகளை அரசாங்கத்தால மட்டும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. அரசால் அதிகபட்சமா தண்டனைகளைக்  கடுமையாக்க முடியும். அவ்வளவுதான். தனிமனிதனாப் பாத்து இப்படி பண்ணக்கூடாதுன்னு முடிவெடுத்தாத்தான் இதெல்லாம் சரியாகும். அதுக்கு பெண்களை சக மனுஷியா மதிக்கவும், நடத்தவும் எல்லாரும் முன் வரணும்.’’

ஏற்கனவே, 1998ல் சென்னை லலித்கலா அகடாமியில் ஸ்வர்ணலதா ஓர் ஓவியக் கண்காட்சியை நடத்தியிருக்கிறார். ராஜா ரவிவர்மாவின் ஓவியங்களை தஞ்சாவூர் பாணி ஓவியங்களாக வரைந்து கண்காட்சியாக வைத்திருந்தார். ‘‘அந்த கண்காட்சிக்குக் கிடைத்த வரவேற்புதான் என்னை மேலும் மேலும் ஓவியம் வரையத் தூண்டியது’’ என்கிறார் ஸ்வர்ணலதா. அதைத் தொடர்ந்து 2000ஆம் ஆண்டிலும் ஒரு கண்காட்சியை நடத்தியிருக்கிறார்.

இவருடைய ஓவியங்களில் பெரும்பாலானவை Contemporary Style என சொல்லப்படும் சமகாலத்தில் நடக்கும் நிகழ்வுகளைப் பின்னணியாகக் கொண்ட பாணியில் உருவாக்கப்பட்டவை. சென்னை கண்காட்சியில் இடம் பெற்ற ஓவியங்களில் ஒன்று… தாஜ்மகால், அதை முன்னாள் அமெரிக்க அதிபர் பில் கிளிண்டன் தன் மனைவி, மகளுடன் பார்வையிடுவது போல் அமைந்திருக்கும்.

ஸ்வர்ணலதாவின் அடுத்த திட்டம்? ‘‘மத்திய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் ‘ஓசோன்’ சம்பந்தமா ஒரு ப்ராஜக்ட் குடுத்திருக்காங்க. இன்னும் வரைய ஆரம்பிக்கலை. அதை திட்டம் போட்டு முன் முடிவெடுத்தெல்லாம் செய்ய முடியாது. உட்காந்ததும் என்ன தோணுதோ வரைய ஆரம்பிச்சிடுவேன். சமயத்துல ஒண்ணு வரையணும்னு நினைச்சு, அது 4 ஓவியமாக்கூட நீளும்’’ என்று சிரிக்கிறார்.

‘நிர்பயா’ ஓவியக் கண்காட்சியில் ஸ்வர்ணலதா வரைந்த ஓவியம் ஒன்றில் காந்தி தலைகுனிந்து நிற்கிறார். காந்தி இருந்திருந்தால் அப்படித்தானே நின்றிருப்பார்?!

– பாலு சத்யா