திரைவானின் நட்சத்திரங்கள்! – 2

உள்ளும் புறமும்

Image

அவர் ஒரு பெண் இயக்குநர். ஒரு மாதத்துக்கு முன்புதான் அவருடைய படம் ரிலீசாகியிருந்தது. எதிர்பாராத நபர்களிடம் இருந்தெல்லாம் விமர்சனங்கள் வந்தன. அத்தனையும் பாராட்டு மழை! அன்றைக்கு நான்கு பேர் அவர் வீட்டுக்கு வந்தார்கள். விசாரித்தார்கள், பரபரவென்று எதையோ தேடினார்கள். அவர் கைப்பட எழுதிய அந்தப் படத்தின் ஸ்க்ரிப்டை பறிமுதல் செய்தார்கள். ‘உங்களைக் கைது செய்கிறோம்’ என்றார்கள். அதிர்ந்து போனார் அவர்.

அடுத்த பதினைந்தாவது நிமிடம் அவர் ஒரு நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தப்பட்டார். பொதுவாக இது போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் யாராவது ஜாமீன் கொடுத்தால் கைது செய்யப்பட்டவர் விடுவிக்கப்பட்டுவிடுவார். அன்றைக்கு கணவர் உடனிருந்தும் அந்தப் பெண் இயக்குநருக்கு ஜாமீன் கிடைக்கவில்லை. காரணம், நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி இல்லை. அவர் தனிச்சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். மற்ற பெண் கைதிகளுடன் இருக்க இரண்டு நாட்களுக்கு அவர் அனுமதிக்கப்படவில்லை. மற்ற பெண் கைதிகளோடு அவர் இணைந்த போது, அவர்கள் அவருடைய பாதுகாப்புக்காக அணி திரண்டார்கள். தங்களிடமிருந்த தூய ஆடைகளை அவரிடம் கொடுத்து அணியச் சொன்னார்கள். தாங்கள் குளிக்கும் நேரத்தை அவருக்காக ஒதுக்கித் தந்தார்கள். தங்களிடமிருந்த உணவுப்பொருட்களை அவருக்கு சாப்பிடத் தந்தார்கள். பிரதிபலனாக சக பெண்கைதிகள் அவரிடம் கேட்டது ஒன்றைத்தான்… ‘‘எங்கள் கஷ்டமும் நிலையும் வெளியே தெரியும்படி ஒரு படம் எடுங்கள்!’’

இது ஏதோ சினிமா கதை அல்ல! ஈரானிய பெண் இயக்குநர் தமீனே மிலானியின் (Tahmineh Milani) வாழ்க்கையில் நடந்த உண்மைச் சம்பவம். அவர் இயக்கியிருந்த ‘தி ஹிட்டன் ஹாஃப்’ (The Hidden Half) என்ற திரைப்படத்துக்காகத்தான் அவருக்கு இந்த தண்டனை.

‘‘ஒரு நாளைக்கு 5 மணி நேரம் கேள்விகளால் என்னைத் துளைத்தெடுத்தார்கள். தேசியப் பாதுகாப்புக்கு எதிராகச் செயல்பட்டதாகவும், ஈரானுக்கு வெளியே இருக்கும் புரட்சிகர அமைப்புகளுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து சதி செய்ததாகவும் என் மேல் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. இது என்மீது சுமத்தப்பட்ட பெரிய குற்றச்சாட்டு. அதன் காரணமாக எனக்குக் கிடைக்க இருந்தது மரண தண்டனை!’’ என்று ஒரு பத்திரிகைக்கு அளித்த பேட்டியில் குறிப்பிட்டிருந்தார் தமீனே மிலானி.

ஒரு பிரபலம் கைதானால் அதற்கு ஆதரவாகவும் எதிராகவும் குரல்கள் எழுவது சகஜம். தமீனே மிலானி விஷயத்திலும் அது நடந்தது. ஈரானின் அதிபரும் முக்கிய அரசியல் தலைவர்களில் ஒருவருமான முகமது கட்டாமி (Mohammad Khatami) இரண்டு பத்திரிகையாளர் சந்திப்புக் கூட்டங்களில் தமீனேவுக்கு ஆதரவாக கருத்துக் கூறியிருந்தார். அதோடு, ‘‘தமீனே மிலானி கைது செய்யப்பட்டது எனக்கு ஆச்சரியத்தைத் தருகிறது’’ என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார். ஆனாலும், பிரச்னைக்குத் தீர்வு உடனே கிடைத்துவிடவில்லை. தொடர்ந்து மேல் முறையீடு செய்ததில் 7 நாட்களுக்குப் பின் விடுதலையானார் தமீனே.

அதோடு விஷயம் முடிந்துவிடவில்லை. அவர் விடுதலையான இரண்டு மணி நேரத்தில் மேலும் சில விசாரணை அதிகாரிகள் தமீனேவின் வீட்டுக்கு வந்தார்கள். வீடியோ டேப், புகைப்படங்கள், சினிமா புத்தகங்கள், குறிப்புகள், திரைக்கதைகள் என்று கையில் கிடைத்ததை எல்லாம் வாரிக்கொண்டு போனார்கள்.

தமீனேவும் அவர் கணவர் முகமது நிக்பின்னும் வழக்கை முடித்துவிடவும், இழந்த பொருட்களை மீட்கவும் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தார்கள். ஆனாலும், முடியவில்லை. நிக்பின் ‘டைம்ஸ்’ பத்திரிகைக்கு அளித்த ஒரு பேட்டியில், ‘‘நாங்கள் இழந்த பொருட்கள் எப்போது திரும்பக் கிடைக்கும், தமீனேவுக்கு என்ன நடக்கும் என்பதை யாரும் கடைசி வரை எங்கள் முகத்துக்கு நேராகச் சொல்லவே இல்லை’’ என்றார்.

வேறு வழியே இல்லாமல் சக திரைப்பட சமூகத்தினரிடம் ஆதரவு திரட்ட களத்தில் இறங்கினார் தமீனே. அறிந்த, அறிமுகமாகாத திரைப்படத் துறையைச் சேர்ந்தவர்களுக்கெல்லாம் இது தொடர்பாக ஒரு சுற்றறிக்கை அனுப்பினார். ஆதரவு குவிந்தது. சீன் பென், ஸ்டீவன் சோடெர்பெர்க், ஆங் லீ, கிறிஸ் மார்க்கர், பிரான்ஸிஸ் ஃபோர்டு கொப்போலா என்று பல திரையுலக பிரபலங்கள் ஆதரவு தெரிவித்தார்கள். ஈரானில் மட்டுமல்லாமல், உலகெங்கிலும் அவருக்கு ஆதரவாக குரல்கள் எழுந்தன. வழக்கு திரும்பப் பெறப்பட்டது.

Image

இத்தனைக்கும் ‘தி ஹிட்டன் ஹாஃப்’ திரைப்படம் ஒரு காதல் கதை. ஃபெரிஷ்டா என்கிற பெண். அவளுடைய கணவன் ஒரு நீதிபதி. ஒரு வழக்கில் தீர்ப்புச் சொல்வதற்காக வெளியூர் கிளம்புகிறான். அவனை வழியனுப்பி வைக்கும் ஃபெரிஷ்டா, அவனுக்குத் தெரியாமல் அவனுடைய பையில் ஒரு டைரியை வைத்து விடுகிறாள். வெளியூர் சென்ற கணவன், டைரியைப் பார்க்கிறான். எடுத்துப் படிக்கிறான். ஃபெரிஷ்டா அந்த டைரிக் குறிப்பில் தன் இளம் வயது கல்லூரி நாட்களையும், வயதான ஒரு நபருடன் அவளுக்கு இருந்த காதலையும் பதிவு செய்திருக்கிறாள். அதோடு, அந்த நாட்களில் சில இடதுசாரிகளுடன் அவளுக்கு இருந்த தொடர்பையும் எழுதி வைத்திருக்கிறாள். கணவன், தீர்ப்புச் சொல்லப் போவது ஒரு பெண்ணுக்கு. அவளும் ஃபெரிஷ்டாவைப் போலவே அரசை எதிர்க்கும் ஒரு குழுவோடு தொடர்பில் இருந்தவள். இதுதான் அந்தத் திரைப்படத்தின் மையக்கரு.

1979ல் ஈரானில் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதத்துக்கு எதிராக, பெண்களுக்கு சம உரிமை கேட்டு ஏற்பட்ட புரட்சிக்குக் காரணமான விஷயங்களை அந்தத் திரைப்படத்தில் சில காட்சிகளில் அழுத்தமாக முன் வைத்திருந்தார் தமீனே. சென்சார் போர்டு அனுமதித்த பிறகு, திரையரங்குகளில் திரையிட்ட பிறகு, சிலரின் கண்களில் இந்த விஷயங்கள் உறுத்தியதுதான் அவர் கைதுக்குக் காரணம்.

Image

1960ல் ஈரானில் உள்ள தப்ரிஸில் பிறந்த தமீனே, டெஹ்ரான் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆர்கிடெக்ச்சர் பட்டம் பெற்றவர். தேர்ந்தெடுத்ததோ அதற்கு சம்பந்தமில்லாத துறை. 1979ல் ஒரு திரைப்பட பயிற்சி முகாமில் கலந்துகொண்டவர், திரைப்படத்துறையால் ஈர்க்கப்பட்டு, திரைக்கதைக்கு உதவும் பெண்ணாக, உதவி இயக்குநராக பணியாற்ற ஆரம்பித்தார். 1989ல் அவருடைய முதல் திரைப்படம் ‘சில்ரன் ஆஃப் டைவர்ஸ்’ வெளியானது. அதற்குப் பிறகு ஒரே பாய்ச்சல்தான். 2011ல் ‘ஒன் ஆஃப் அவர் டூ’ உள்பட 12 அற்புதமான படைப்புகளை திரை உலகத்துக்குத் தந்திருக்கிறார் தமீனே. எல்லாமே ஈரான் பெண்கள் அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் பிரச்னைகளை மையமாகக் கொண்டவை. இயக்குநர், திரைக்கதை ஆசிரியர், தயாரிப்பாளர் என்று திரைத்துறையில் பல தளங்களில் இயங்கினார் தமீனே. கணவரோடு இணைந்து அவ்வப்போது ஆர்கிடெக்ட் தொழிலிலும் ஈடுபட்டார்.

Image

ஈரானில் ஆண்களும் பெண்களும் இரட்டை வாழ்க்கை வாழ்கிறார்கள் என்று நம்பினார் தமீனே. வீட்டிலும் வெளியிலும் பெண்கள் வெவ்வேறுவிதமாக அணுகப்படுகிறார்கள் என்பதை தெளிவாக தன் படைப்புகளில் சுட்டிக் காட்டினார். ‘பெண்ணியவாதி’ என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டார். ஒரு பேட்டிக்கு பதிலளித்தபோது தமீனே மிலானி இப்படிக் குறிப்பிட்டிருந்தார்… ‘‘என்னுடைய படங்கள் ஈரானில் இருக்கும் மத்தியதர பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பொருளாதார, சமூக, உளவியல் பிரச்னைகளை பேசுபவை…’’ மறுக்க முடியாத உண்மை!

 – பாலு சத்யா

Image

Tahmineh Milani
Film Director

திரைவானின் நட்சத்திரங்கள் – 1

‘சினிமாவில் பெண்களால் சாதிக்க முடியும்’ என்று சொன்னால் இன்றைக்கும் ஏளனமாகப் பார்க்கிறவர்கள் அனேகம் பேர். பெண்களுக்கான தொழில் இதுதான் என்று நடிப்பு, பாடல், நடனம் உள்ளிட்ட சில துறைகளை முத்திரை குத்தி வைத்திருக்கிறது திரைத்துறை. இதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளாமல் மேலே மேலே எட்டு வைத்து ஏறி, சிகரம் தொட்ட பெண்கள் உலகில் அனேகம் பேர். உலக அளவில், திரைப்படத்துறையில் எத்தனையோ எதிர்ப்புகளையும் அவமானங்களையும் எதிர்கொண்டு, அழுத்தமாகக் காலூன்றி கோடிக்கணக்கானவர்களை பிரமிக்க வைத்த பெண் நட்சத்திரங்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். அவர்களைப் பற்றிய அரிய தகவல்கள் இந்தப் பகுதியில்…

Image

அப்பா வயதானவர். முக்கியமாக வேலையில்லாதவர். அம்மாவுக்கு பார்வையில்லை. வெளியே போனால் ஏதாவது ஆகிவிடுமோ என்கிற பயத்தில் மகள்களை வீட்டுக்குள்ளேயே பூட்டி வளர்க்கிறார் அப்பா. கிட்டத்தட்ட 12 வருடங்கள் வெளி உலகமே தெரியாமல் வளர்கிறார்கள் அந்தச் சிறுமிகள். இந்தக் கொடுமையை சகிக்க முடியாமல் அண்டை வீட்டில் இருப்பவர்கள் சமூக சேவகர்களுக்குத் தகவல் கொடுக்கிறார்கள். ஒரு சமூக சேவகி வந்து பார்க்கிறார். நிலைமையின் தீவிரத்தை உணர்ந்து சிறுமிகளை விடுவித்து, தெருவில் சுதந்திரமாக நடமாடவும், மற்ற சிறுவர்களுடன் விளையாடவும் சொல்கிறார். வீட்டுக்குள்ளேயே பூட்டி வளர்க்கப்பட்டதால் அந்தச் சிறுமிகளுக்கு மற்றவர்களுடன் பேசத் தெரியவில்லை. அறைக்குள் நடந்து பழகியவர்களால் தெருவில் சரியாக நடக்கக்கூட முடியவில்லை…

Image

மனதை கனக்கச் செய்யும் இந்த நிகழ்வு ஓர் உண்மைச் சம்பவம். இதை அடிப்படையாக வைத்து ‘தி ஆப்பிள்’ என்கிற படத்தை இயக்கியபோது சமீரா மேக்மல்பாஃபுக்கு 17 வயது. 1998ம் வருடம் கேன் திரைப்பட விழாவில் ‘தி ஆப்பிள்’ திரையிடப்பட்டது. உலகிலேயே கேன் திரைப்பட விழாவில் பங்கேற்ற இயக்குநர்களில் மிக இளம் வயது (18) இயக்குநர் என்கிற புகழ் சமீராவுக்குக் கிடைத்தது. அதற்குப் பிறகு 30 நாடுகளில் கிட்டத்தட்ட 100 திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டது அந்தப் படம்.

சமீராவின் தந்தை மோசென் மேக்மல்பாஃப் இயக்குநர், எழுத்தாளர். பிறகென்ன… மகளும் இயக்குநராவதில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லையே என்று சுலபமாகச் சொல்லிவிடலாம். பெண்களுக்கான உரிமைகள் முழுவதுமாக நிராகரிக்கப்பட்ட ஈரானில் அது அவ்வளவு சுலபமான காரியமில்லை.
‘‘காலம் காலமாக, ஒரு பெண்ணால் இயக்குநராக ஆகவே முடியாது என்கிற எண்ணம் ஒவ்வொருவர் மனதிலும் ஆழமாகப் பதிந்து போய்விட்டது. அதனால்தான் இந்தத் தொழில் பெண்களுக்கு மிகக் கடினமானதாக இருக்கிறது’’ என்று ஒரு பேட்டியில் மனம் வெதும்பிச் சொல்லியிருக்கிறார் சமீரா.

அது மார்ச் மாதம், 27ம் தேதி, 2007ம் வருடம். நேரம் சரியாக 12:20. ஆப்கானிஸ்தானில் சர்போல் நகரத்தில் ‘டூ லெக்டு ஹார்ஸ்’ படத்தின் ஷூட்டிங்கில் இருந்தார் சமீரா. ‘‘சவுண்ட்… கேமரா… ஆக்ஷன்!’’ என்று சமீரா குரல் கொடுத்தபோது அந்த அசம்பாவிதம் நடந்தது. ஏற்கனவே துணை நடிகர்களின் கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நுழைந்திருந்த ஒருவன், உயரமான கூரை மேலிருந்து ஒரு வெடிகுண்டை வீசினான். அதிர்ஷ்டவசமாக சமீராவும் உடனிருந்த தந்தையும் உயிர் தப்பினார்கள். ஆனால், படக்குழுவைச் சேர்ந்த 6 பேர் படுகாயமடைந்தார்கள், ஒரு குதிரை இறந்து போனது. இந்த அசம்பாவிதத்துக்கு தலிபான்களோ, அல்கொய்தாவோ பொறுப்பேற்கவில்லை. ஆனாலும், சமீரா குடும்பத்தினர் மீது நடந்த தாக்குதல் என்பது மட்டும் உறுதியானது. மோசென், ஈரானில் ஆப்கானிஸ்தான் எல்லையில் அவருடைய ‘கந்தஹார்‘ பட ஷூட்டிங்கில் இருந்த போது இருமுறை கொலைத் தாக்குதலுக்கு ஆளாகி தப்பித்தார். சமீராவின் ‘அட் ஃபைவ் இன் தி ஆஃப்டர்நூன்’ பட ஷூட்டிங்கின் போது அவருடைய தங்கை ஹானா மக்மல்பாஃபை இருமுறை கடத்துவதற்கான முயற்சியும் நடந்தது.
இந்தச் சூழலில்தான் சமூகம் சார்ந்த, யதார்த்தமான, இயல்பான நிகழ்வுகளை திரைப்படமாக இயக்கினார் சமீரா. ஆரம்பத்தில் சமீராவின் வெற்றிக்குப் பின்னால் இருந்து உதவியவர்கள் அவருடைய பெற்றோர். தந்தை மோசென் பல அற்புதமான படங்களை இயக்கியவர். அவருடைய ஐந்து படங்கள் ஈரானில் தடை செய்யப்பட்டிருந்தன. ஆரம்பத்தில் அரசியலில் ஈடுபட்ட மோசென் அதை விட்டுவிட்டு வானொலியில் வேலை பார்க்கப் போனபோது பழக்கமானார் பாத்திமா மெஷ்கினி . மோசென் நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர். பாத்திமா அறிவிப்பாளர். இருவரும் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். அவர்களுக்கு முதல் குழந்தையாக 1980, பிப்ரவரி 15ல் பிறந்தார் சமீரா. அடுத்தது மெய்சாம் என்கிற ஆண் குழந்தை. அதற்கடுத்துப் பிறந்தது ஹானா.

வானொலி நிலையத்துக்கு வேலைக்குச் செல்லும் போது சமீராவையும் கூடவே அழைத்துச் செல்வார்கள் பாத்திமாவும் மோசென்னும். ஊடக உலகம் மிகச் சிறு வயதிலேயே சமீராவுக்கு அறிமுகமானது இப்படித்தான். 1992ல் நடந்த ஒரு விபத்தில் பாத்திமா இறந்து போனார். மோசென், பாத்திமாவின் தங்கை மார்ஜியா மெஷ்கினியை மணந்து கொண்டார். மார்ஜியா பெண் உரிமைப் போராளி. அதற்காகவே தன் வாழ்நாளைக் கழித்தவர்.

Image

டெஹ்ரானில் வளர்ந்த போது சிறு வயதிலேயே சமீராவுக்கு சினிமாவின் பல அரிய முகங்கள் அறிமுகமாயின. அப்பா மோசென் நண்பர்களோடு பல படங்களை அக்குவேறு ஆணிவேராக விவாதிப்பார். அப்பா லொகேஷன் பார்க்கப் போகும் போது கூடப் போவது, எடிட்டிங்கை பக்கத்தில் இருந்து கவனிப்பது, ஒரு படம் உருவாகும் வித்தையை, அதன் நுணுக்கங்களை அருகில் இருந்து பார்ப்பது என சமீராவுக்கு வாழ்க்கையோடு ஓர் அங்கமாகவே ஆகிப் போனது சினிமா. எட்டு வயதில் மோசென் இயக்கிய ‘தி சைக்கிளிஸ்ட்’ திரைப்படத்தில் நடிக்கும் வாய்ப்பும் அவருக்குக் கிடைத்தது. பள்ளிப் படிப்பை முடித்ததும் ‘Mohhmalbaf Film House’ என்கிற திரைப்படப் பள்ளியில் சேர்ந்தார். 5 வருடம் சினிமா கற்றார். இரண்டு வீடியோ படங்களை இயக்கிய பிறகு, ‘தி ஆப்பிள்’ படத்தை இயக்கினார்.

Image
‘தி ஆப்பிள்’, ‘பிளாக்போர்ட்ஸ்’, ‘11 செப்டம்பர்’ (குறும்படம்), ‘அட் ஃபைவ் இன் தி ஆஃப்டர்நூன்’, ‘டூ லெக்ட் ஹார்ஸ்’ என சமீரா இயக்கிய படங்கள் ஐந்தே ஐந்து. ஆனால், கேன் திரைப்பட விழாவில் ஜூரிகளின் சிறப்பு விருதை இருமுறை பெற்றவர், 22வது மாஸ்கோ திரைப்பட விழாவில் ஜூரிகளில் ஒருவராக இருந்தவர், வெனிஸ் திரைப்பட விழாவில் விருது பெற்றவர் என பல பெருமைகளுக்குச் சொந்தக்காரர். 2004ம் ஆண்டு இங்கிலாந்து பத்திரிகையான ‘தி கார்டியன்’ உலகின் 40 சிறந்த திரைப்பட இயக்குநர்களில் ஒருவராக சமீராவையும் சேர்த்திருந்தது.

தன் படைப்புகளைப் போலவே அவருடைய பேச்சும் வெளிப்படையானது. பிபிசிக்கு அளித்த ஒரு பேட்டியில், ‘‘என் படங்களில் நான் உண்மையைத்தான் வெளிப்படுத்த விரும்புகிறேன். சில தொலைக்காட்சிகளில் புளித்துப் போன செய்திகளை சொல்வது போல, ‘அமெரிக்கா, ஆப்கானிஸ்தானுக்கு வந்தது. தலிபான்களிடம் இருந்து மக்களைக் காப்பாற்றியது, அமெரிக்கா ராம்போ போல ஒரு ஹீரோ’ என்றெல்லாம் சொல்ல விரும்பவில்லை. தலிபான்கள் போய்விட்டாலும் அவர்கள் விதைத்துவிட்டுப் போன கருத்துகள் மக்கள் மனதை விட்டு நீங்கவில்லை. மக்களின் பாரம்பரியத்தோடும் கலாசாரத்தோடும் ஆழமாக ஊடுருவியிருக்கிறது. அதனால்தான் இன்னும் இங்கே ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் நடுவில் மிகப் பெரிய வித்தியாசம் நிலவுகிறது’’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் சமீரா.

Image

2008க்குப் பிறகு சமீராவின் திரைப்படம் எதுவும் வெளி வரவில்லை. ஆனால், அவர் இயக்கிய ஐந்து படங்களை உலக ரசிகர்கள் இன்று வரை கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

– பாலு சத்யா

Samira Makhmalbaf
Born February 15, 1980 (age 33)
TehranIran
Occupation Film Director, Producer, Screenwriter
Years active 1998–present
Parents Mohsen Makhmalbaf
Marzieh Meshkini